مناسك حج (فارسي) - الشيخ محمد تقي بهجت - الصفحة ١٣١ - وقوف در عرفات

فراموشى يا ندانستن حكم، كوچ كند نيز جارى است يعنى اگر يادش آمد يا حكم را دانست، بايد برگردد اگر بر نگشت بنابر احتياط (واجب) بايد يك شتر كفاره بدهد و اگر نتوانست هجده روز روزه ‌بگيرد.
مسأله ٣٧٥ - اگر ماه نزد قاضى اهل سنت ثابت شد و بر طبق آن حكم نمود و نزد شيعه ثابت نشد دو صورت دارد.
اول: آن كه احتمال برود كه حكم او مطابق واقع است، كه در اين صورت پيروى از آنها و وقوف با آنها و ترتيب جميع آثار ثبوت ماه كه راجع به اعمال حج است واجب مىشود. و بنابر اقوى همين مقدار در حج كافى است.
دوم: آن كه علم به خلاف فرض شود، كه انسان بداند روزى كه به حكم قاضى روز عرفه (نهم) است، واقعا روز ترويه و هشتم باشد، كه در اين صورت وقوف با آنها كافى نخواهد بود. بلى با عدم علم به خلاف و عدم قيام صحت شرعيه بر خلاف و با صدق تقيه بر نحو معهود متعارف اقوى كفايت موافقت با عامه است چنانچه سيره قطعيه غير مردوعه بر آن دلالت دارد و عدم مانعيت علم به خلاف از صحت عمل با ناچارى وتقيه خالى از وجه نيست و و با عدم شرايط تقيه صحت عمل مورد تأمل است با موافقت عامه ولو علم به خلاف عمل ايشان بر حسب حكم حاكم ايشان نباشد والله العالم.