در اينجا كسى كه همواره كفر مى‌ورزيد، درمانده گرديد و بخوبى پى‌برد كه نمى‌تواند با منطق بر مسلم غلبه كند، لذا گفت: خدا من را هلاك كند اگر تو را به گونه‌اى نكشم كه در اسلام كسى اين چنين كشته نشده باشد!!

مسلم گفت: تو شايسته آنى كه در اسلام آنچه سنت نبوده به بدعت بگذارى و تو قاتلان و زشت‌خويان و بدسيرتان را رها نكرده‌اى، زيرا تو زيبنده آنان هستى.

گفت و شنود ميان آن دو به پايان رسيد و ابن زياد با ادامه ناسزا به مسلم و امام حسين و حضرت على و عقيل خشم خود را نشان داد و مسلم ديگر هيچ سخنى بر زبان نياورد.