بنى‌اميه براى ساده‌لوحان چنين وانمود كرد كه ارتش شام در آستانه ورود به كوفه است و چون اهالى كوفه قبل از آن در مقابل ارتش شام شكست خورده بودند، لذا اين تبليغات را باور كرده و از فرستاده امام حسين عليه السلام پيام‌آور حق و آزادى، مسلم بن عقيل عليه السلام دورى جستند و شب هنگام زمانيكه نماز مغرب را مى‌خواند جز تنى چند (سى نفر) در مسجد كسى ديگرى با او نبود.

پس از لحظاتى آن سى تن نيز متفرق شده و مسلم خود را تنها يافت.

ولى استوارى ايمان، استقامت، و صداقت، و يقين او از كوهها سنگينتر بود، زيرا او فرزند پاك اسلام و تربيت شده قرآن و عترت بود.

مسلم الگو و اسوه مردانى است كه در راه خدا از هيچ كس هراس و ترس نداشته، اگر خود را در زمين بى‌پناه و بى ياور بيابند، در راه حق از كمى رهروان، وحشت نمى‌كنند. آنان به خداوند توكل كرده، موانع را به تنهايى پشت سر مى‌گذارند زيرا بطور يقين مى‌دانند كه خداوند، فرشتگان و مؤمنين ياور آنان خواهند بود.

و اين چنين بود كه مسلم در تصميم خود استوار ماند و تسليم نگرديد و در كوچه‌هاى كوفه با اميد به راهگشايى خداوند به حركت درآمد.