پس از آن عبداللَّه بن مسلم به يزيد نامه‌اى فرستاد و نعمان را متهم به سُستى كرد و يزيد را بر عليه وى تحريك نمود. يزيد از «سرجون» مشاور رومى معاويه دعوت كرد تا در اين باره چاره‌اى بينديشد، زيرا معاويه به پسرش توصيه كرده بود تا در مسايل مهم با سرجون مشورت كند.

سِرجون گفت اگر معاويه زنده بود و نظر من را مى‌خواست، آيا تصميم او را قبول داشتى؟

يزيد گفت: آرى. سرجون حكم انتصاب عبيداللَّه بر كوفه را بيرون آورد و گفت اين نظر معاويه است!!

بدين ترتيب با مشورت سرجون رومى فرماندهى كوفه به ابن زياد واگذار گرديد، در حاليكه يزيد از ابن زياد ناراضى بود و اگر نياز وى به ابن زياد نبود او را به اين پست نمى‌گمارد.

هرچند بصره پس از به هلاكت رسيدن معاويه دچار بحران گرديده بود ولى اوضاع كوفه به مراتب خطرناكتر بود، لذا ابن زياد برادرش عثمان را به حكومت بصره گمارد و خود به سرعت بسوى كوفه عزيمت نمود.

[١] همان.