القواعد الحسان لتفسير القران
(١)
٧ ص
(٢)
٩ ص
(٣)
١١ ص
(٤)
١٣ ص
(٥)
١٦ ص
(٦)
١٨ ص
(٧)
٢٠ ص
(٨)
٢٢ ص
(٩)
٢٥ ص
(١٠)
٢٧ ص
(١١)
٣٠ ص
(١٢)
٣٢ ص
(١٣)
٣٦ ص
(١٤)
٤١ ص
(١٥)
٤٣ ص
(١٦)
٤٦ ص
(١٧)
٤٧ ص
(١٨)
٤٨ ص
(١٩)
٥٠ ص
(٢٠)
٥٣ ص
(٢١)
٦٠ ص
(٢٢)
٦٢ ص
(٢٣)
٦٤ ص
(٢٤)
٧٠ ص
(٢٥)
٧٢ ص
(٢٦)
٧٤ ص
(٢٧)
٧٦ ص
(٢٨)
٨١ ص
(٢٩)
٨٣ ص
(٣٠)
٨٦ ص
(٣١)
٨٩ ص
(٣٢)
٩٠ ص
(٣٣)
٩٢ ص
(٣٤)
٩٤ ص
(٣٥)
٩٦ ص
(٣٦)
٩٨ ص
(٣٧)
١٠٠ ص
(٣٨)
١٠١ ص
(٣٩)
١٠٣ ص
(٤٠)
١٠٥ ص
(٤١)
١٠٩ ص
(٤٢)
١١١ ص
(٤٣)
١١٤ ص
(٤٤)
١١٦ ص
(٤٥)
١١٨ ص
(٤٦)
١١٩ ص
(٤٧)
١٢١ ص
(٤٨)
١٢٢ ص
(٤٩)
١٢٣ ص
(٥٠)
١٢٤ ص
(٥١)
١٢٥ ص
(٥٢)
١٢٧ ص
(٥٣)
١٣٠ ص
(٥٤)
١٣٢ ص
(٥٥)
١٣٤ ص
(٥٦)
١٣٧ ص
(٥٧)
١٣٩ ص
(٥٨)
١٤١ ص
(٥٩)
١٤٣ ص
(٦٠)
١٤٦ ص
(٦١)
١٤٨ ص
(٦٢)
١٥١ ص
(٦٣)
١٥٢ ص
(٦٤)
١٥٤ ص
(٦٥)
١٥٥ ص
(٦٦)
١٥٨ ص
(٦٧)
١٥٩ ص
(٦٨)
١٦١ ص
(٦٩)
١٦٢ ص
(٧٠)
١٦٤ ص
(٧١)
١٦٥ ص
(٧٢)
١٦٨ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
القواعد الحسان لتفسير القران - السعدي، عبد الرحمن - الصفحة ٦٩
وسادتهم.
ومثّل الله الحياة الدنيا وزهرتها والاغترار بها بحالة زهرة الربيع، تعجب الناظرين، وتغر الجاهلين، ويظنون بقاءها، ولا يؤَمِّنون زوالها، فَلَهَوا بها عما خلقوا له، فأصبحت عنهم زائلة وأضحوا لنعيمها مفارقين في أسرع وقت كهذا الربيع إذا أصبح بعد الاخضرار هشيماً، وبعد الحياة يبساً رميماً.
وهذا الوصف قد شاهده الخلق واعترف به البر والفاجر، ولكن سكر الشهوات وضعف داعي الإيمان اقتضى إيثار العاجل على الآجل.