نزهه الالباء في طبقات الادباء
(١)
١٧ ص
(٢)
١٧ ص
(٣)
١٩ ص
(٤)
٢٢ ص
(٥)
٢٣ ص
(٦)
٢٤ ص
(٧)
٢٤ ص
(٨)
٢٦ ص
(٩)
٢٨ ص
(١٠)
٢٨ ص
(١١)
٣٥ ص
(١٢)
٣٦ ص
(١٣)
٣٨ ص
(١٤)
٣٩ ص
(١٥)
٤٢ ص
(١٦)
٤٤ ص
(١٧)
٤٥ ص
(١٨)
٤٧ ص
(١٩)
٥٠ ص
(٢٠)
٥٠ ص
(٢١)
٥١ ص
(٢٢)
٥٢ ص
(٢٣)
٥٤ ص
(٢٤)
٥٨ ص
(٢٥)
٦٤ ص
(٢٦)
٦٥ ص
(٢٧)
٦٩ ص
(٢٨)
٧٣ ص
(٢٩)
٧٥ ص
(٣٠)
٧٦ ص
(٣١)
٧٧ ص
(٣٢)
٨٠ ص
(٣٣)
٨١ ص
(٣٤)
٨٤ ص
(٣٥)
٩٠ ص
(٣٦)
١٠١ ص
(٣٧)
١٠٥ ص
(٣٨)
١٠٧ ص
(٣٩)
١٠٩ ص
(٤٠)
١١٤ ص
(٤١)
١١٧ ص
(٤٢)
١١٨ ص
(٤٣)
١١٨ ص
(٤٤)
١١٩ ص
(٤٥)
١١٩ ص
(٤٦)
١٢٣ ص
(٤٧)
١٢٣ ص
(٤٨)
١٢٥ ص
(٤٩)
١٢٦ ص
(٥٠)
١٢٦ ص
(٥١)
١٢٩ ص
(٥٢)
١٢٩ ص
(٥٣)
١٣٠ ص
(٥٤)
١٣٢ ص
(٥٥)
١٣٢ ص
(٥٦)
١٣٥ ص
(٥٧)
١٣٥ ص
(٥٨)
١٣٦ ص
(٥٩)
١٣٧ ص
(٦٠)
١٣٨ ص
(٦١)
١٤٠ ص
(٦٢)
١٤٠ ص
(٦٣)
١٤٥ ص
(٦٤)
١٤٥ ص
(٦٥)
١٤٨ ص
(٦٦)
١٥١ ص
(٦٧)
١٥١ ص
(٦٨)
١٥٢ ص
(٦٩)
١٥٤ ص
(٧٠)
١٥٥ ص
(٧١)
١٥٦ ص
(٧٢)
١٥٧ ص
(٧٣)
١٥٧ ص
(٧٤)
١٥٨ ص
(٧٥)
١٥٩ ص
(٧٦)
١٦٠ ص
(٧٧)
١٦١ ص
(٧٨)
١٦١ ص
(٧٩)
١٦٣ ص
(٨٠)
١٦٤ ص
(٨١)
١٦٤ ص
(٨٢)
١٧٣ ص
(٨٣)
١٧٦ ص
(٨٤)
١٧٨ ص
(٨٥)
١٧٨ ص
(٨٦)
١٧٩ ص
(٨٧)
١٧٩ ص
(٨٨)
١٨٠ ص
(٨٩)
١٨٠ ص
(٩٠)
١٨١ ص
(٩١)
١٨٢ ص
(٩٢)
١٨٣ ص
(٩٣)
١٨٥ ص
(٩٤)
١٨٥ ص
(٩٥)
١٨٦ ص
(٩٦)
١٨٧ ص
(٩٧)
١٨٨ ص
(٩٨)
١٩١ ص
(٩٩)
١٩٤ ص
(١٠٠)
١٩٦ ص
(١٠١)
١٩٧ ص
(١٠٢)
٢٠٤ ص
(١٠٣)
٢٠٤ ص
(١٠٤)
٢٠٦ ص
(١٠٥)
٢٠٦ ص
(١٠٦)
٢١١ ص
(١٠٧)
٢١٣ ص
(١٠٨)
٢١٤ ص
(١٠٩)
٢١٥ ص
(١١٠)
٢١٥ ص
(١١١)
٢١٧ ص
(١١٢)
٢١٩ ص
(١١٣)
٢١٩ ص
(١١٤)
٢٢٣ ص
(١١٥)
٢٢٣ ص
(١١٦)
٢٢٤ ص
(١١٧)
٢٢٥ ص
(١١٨)
٢٢٦ ص
(١١٩)
٢٢٧ ص
(١٢٠)
٢٢٧ ص
(١٢١)
٢٢٩ ص
(١٢٢)
٢٢٩ ص
(١٢٣)
٢٣٠ ص
(١٢٤)
٢٣١ ص
(١٢٥)
٢٣١ ص
(١٢٦)
٢٣١ ص
(١٢٧)
٢٣٣ ص
(١٢٨)
٢٣٥ ص
(١٢٩)
٢٣٦ ص
(١٣٠)
٢٣٧ ص
(١٣١)
٢٤٠ ص
(١٣٢)
٢٤٢ ص
(١٣٣)
٢٤٣ ص
(١٣٤)
٢٤٤ ص
(١٣٥)
٢٤٦ ص
(١٣٦)
٢٤٦ ص
(١٣٧)
٢٤٧ ص
(١٣٨)
٢٤٧ ص
(١٣٩)
٢٤٨ ص
(١٤٠)
٢٤٨ ص
(١٤١)
٢٤٩ ص
(١٤٢)
٢٥١ ص
(١٤٣)
٢٥٢ ص
(١٤٤)
٢٥٤ ص
(١٤٥)
٢٥٥ ص
(١٤٦)
٢٥٦ ص
(١٤٧)
٢٥٦ ص
(١٤٨)
٢٥٧ ص
(١٤٩)
٢٥٧ ص
(١٥٠)
٢٥٩ ص
(١٥١)
٢٥٩ ص
(١٥٢)
٢٦٠ ص
(١٥٣)
٢٦١ ص
(١٥٤)
٢٦٢ ص
(١٥٥)
٢٦٣ ص
(١٥٦)
٢٦٣ ص
(١٥٧)
٢٦٤ ص
(١٥٨)
٢٦٥ ص
(١٥٩)
٢٦٦ ص
(١٦٠)
٢٦٧ ص
(١٦١)
٢٦٨ ص
(١٦٢)
٢٦٩ ص
(١٦٣)
٢٧٠ ص
(١٦٤)
٢٧٠ ص
(١٦٥)
٢٧٤ ص
(١٦٦)
٢٧٥ ص
(١٦٧)
٢٧٨ ص
(١٦٨)
٢٨١ ص
(١٦٩)
٢٨٣ ص
(١٧٠)
٢٨٤ ص
(١٧١)
٢٨٤ ص
(١٧٢)
٢٨٥ ص
(١٧٣)
٢٨٧ ص
(١٧٤)
٢٨٧ ص
(١٧٥)
٢٨٨ ص
(١٧٦)
٢٨٨ ص
(١٧٧)
٢٨٩ ص
(١٧٨)
٢٩٢ ص
(١٧٩)
٢٩٣ ص
(١٨٠)
٢٩٥ ص
(١٨١)
٢٩٧ ص
(١٨٢)
٢٩٨ ص
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص

نزهه الالباء في طبقات الادباء - الأنباري، أبو البركات - الصفحة ٢٥٢

المعنى: أنهم وقفوا بالمنازل يقضون فيها حق التذكر للعهود السالفة، ويجيبون داعية الشوق، فكأن ما في قلوبهم من الشوق والحزن قد جعل في قوائم ظهورهم حتى عجزت عن المشي، كما كان المعنى هناك: أن المرأة قد عقرت رواحلهم، وأعجزتها عن السير، حتى كأنها شوقتها كما شوقت أصحابها.

ابن حماد الجوهري
وأما أبو نصر إسماعيل بن حماد الجوهري، فإنه كان أديباً فاضلاً، أخذ عن أبي علي الفارسي، وعن خاله أبي إبراهيم الفارابي صاحب ديوان الأدب.
وصنف الصحاح في اللغة للأستاذ أبي منصور البيشكي، وحصل سماع أبي منصور منه إلى باب الضاد المعجمة. واعترى الجوهري وسوسة، وانتقل إلى الجامع القديم بنيسابور، فصعد إلى سطحه وقال: