نزهه الالباء في طبقات الادباء
(١)
١٧ ص
(٢)
١٧ ص
(٣)
١٩ ص
(٤)
٢٢ ص
(٥)
٢٣ ص
(٦)
٢٤ ص
(٧)
٢٤ ص
(٨)
٢٦ ص
(٩)
٢٨ ص
(١٠)
٢٨ ص
(١١)
٣٥ ص
(١٢)
٣٦ ص
(١٣)
٣٨ ص
(١٤)
٣٩ ص
(١٥)
٤٢ ص
(١٦)
٤٤ ص
(١٧)
٤٥ ص
(١٨)
٤٧ ص
(١٩)
٥٠ ص
(٢٠)
٥٠ ص
(٢١)
٥١ ص
(٢٢)
٥٢ ص
(٢٣)
٥٤ ص
(٢٤)
٥٨ ص
(٢٥)
٦٤ ص
(٢٦)
٦٥ ص
(٢٧)
٦٩ ص
(٢٨)
٧٣ ص
(٢٩)
٧٥ ص
(٣٠)
٧٦ ص
(٣١)
٧٧ ص
(٣٢)
٨٠ ص
(٣٣)
٨١ ص
(٣٤)
٨٤ ص
(٣٥)
٩٠ ص
(٣٦)
١٠١ ص
(٣٧)
١٠٥ ص
(٣٨)
١٠٧ ص
(٣٩)
١٠٩ ص
(٤٠)
١١٤ ص
(٤١)
١١٧ ص
(٤٢)
١١٨ ص
(٤٣)
١١٨ ص
(٤٤)
١١٩ ص
(٤٥)
١١٩ ص
(٤٦)
١٢٣ ص
(٤٧)
١٢٣ ص
(٤٨)
١٢٥ ص
(٤٩)
١٢٦ ص
(٥٠)
١٢٦ ص
(٥١)
١٢٩ ص
(٥٢)
١٢٩ ص
(٥٣)
١٣٠ ص
(٥٤)
١٣٢ ص
(٥٥)
١٣٢ ص
(٥٦)
١٣٥ ص
(٥٧)
١٣٥ ص
(٥٨)
١٣٦ ص
(٥٩)
١٣٧ ص
(٦٠)
١٣٨ ص
(٦١)
١٤٠ ص
(٦٢)
١٤٠ ص
(٦٣)
١٤٥ ص
(٦٤)
١٤٥ ص
(٦٥)
١٤٨ ص
(٦٦)
١٥١ ص
(٦٧)
١٥١ ص
(٦٨)
١٥٢ ص
(٦٩)
١٥٤ ص
(٧٠)
١٥٥ ص
(٧١)
١٥٦ ص
(٧٢)
١٥٧ ص
(٧٣)
١٥٧ ص
(٧٤)
١٥٨ ص
(٧٥)
١٥٩ ص
(٧٦)
١٦٠ ص
(٧٧)
١٦١ ص
(٧٨)
١٦١ ص
(٧٩)
١٦٣ ص
(٨٠)
١٦٤ ص
(٨١)
١٦٤ ص
(٨٢)
١٧٣ ص
(٨٣)
١٧٦ ص
(٨٤)
١٧٨ ص
(٨٥)
١٧٨ ص
(٨٦)
١٧٩ ص
(٨٧)
١٧٩ ص
(٨٨)
١٨٠ ص
(٨٩)
١٨٠ ص
(٩٠)
١٨١ ص
(٩١)
١٨٢ ص
(٩٢)
١٨٣ ص
(٩٣)
١٨٥ ص
(٩٤)
١٨٥ ص
(٩٥)
١٨٦ ص
(٩٦)
١٨٧ ص
(٩٧)
١٨٨ ص
(٩٨)
١٩١ ص
(٩٩)
١٩٤ ص
(١٠٠)
١٩٦ ص
(١٠١)
١٩٧ ص
(١٠٢)
٢٠٤ ص
(١٠٣)
٢٠٤ ص
(١٠٤)
٢٠٦ ص
(١٠٥)
٢٠٦ ص
(١٠٦)
٢١١ ص
(١٠٧)
٢١٣ ص
(١٠٨)
٢١٤ ص
(١٠٩)
٢١٥ ص
(١١٠)
٢١٥ ص
(١١١)
٢١٧ ص
(١١٢)
٢١٩ ص
(١١٣)
٢١٩ ص
(١١٤)
٢٢٣ ص
(١١٥)
٢٢٣ ص
(١١٦)
٢٢٤ ص
(١١٧)
٢٢٥ ص
(١١٨)
٢٢٦ ص
(١١٩)
٢٢٧ ص
(١٢٠)
٢٢٧ ص
(١٢١)
٢٢٩ ص
(١٢٢)
٢٢٩ ص
(١٢٣)
٢٣٠ ص
(١٢٤)
٢٣١ ص
(١٢٥)
٢٣١ ص
(١٢٦)
٢٣١ ص
(١٢٧)
٢٣٣ ص
(١٢٨)
٢٣٥ ص
(١٢٩)
٢٣٦ ص
(١٣٠)
٢٣٧ ص
(١٣١)
٢٤٠ ص
(١٣٢)
٢٤٢ ص
(١٣٣)
٢٤٣ ص
(١٣٤)
٢٤٤ ص
(١٣٥)
٢٤٦ ص
(١٣٦)
٢٤٦ ص
(١٣٧)
٢٤٧ ص
(١٣٨)
٢٤٧ ص
(١٣٩)
٢٤٨ ص
(١٤٠)
٢٤٨ ص
(١٤١)
٢٤٩ ص
(١٤٢)
٢٥١ ص
(١٤٣)
٢٥٢ ص
(١٤٤)
٢٥٤ ص
(١٤٥)
٢٥٥ ص
(١٤٦)
٢٥٦ ص
(١٤٧)
٢٥٦ ص
(١٤٨)
٢٥٧ ص
(١٤٩)
٢٥٧ ص
(١٥٠)
٢٥٩ ص
(١٥١)
٢٥٩ ص
(١٥٢)
٢٦٠ ص
(١٥٣)
٢٦١ ص
(١٥٤)
٢٦٢ ص
(١٥٥)
٢٦٣ ص
(١٥٦)
٢٦٣ ص
(١٥٧)
٢٦٤ ص
(١٥٨)
٢٦٥ ص
(١٥٩)
٢٦٦ ص
(١٦٠)
٢٦٧ ص
(١٦١)
٢٦٨ ص
(١٦٢)
٢٦٩ ص
(١٦٣)
٢٧٠ ص
(١٦٤)
٢٧٠ ص
(١٦٥)
٢٧٤ ص
(١٦٦)
٢٧٥ ص
(١٦٧)
٢٧٨ ص
(١٦٨)
٢٨١ ص
(١٦٩)
٢٨٣ ص
(١٧٠)
٢٨٤ ص
(١٧١)
٢٨٤ ص
(١٧٢)
٢٨٥ ص
(١٧٣)
٢٨٧ ص
(١٧٤)
٢٨٧ ص
(١٧٥)
٢٨٨ ص
(١٧٦)
٢٨٨ ص
(١٧٧)
٢٨٩ ص
(١٧٨)
٢٩٢ ص
(١٧٩)
٢٩٣ ص
(١٨٠)
٢٩٥ ص
(١٨١)
٢٩٧ ص
(١٨٢)
٢٩٨ ص
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص

نزهه الالباء في طبقات الادباء - الأنباري، أبو البركات - الصفحة ٢٠٧

أبي الفتح: يقال: إن أبا عمر الزاهد لو طار طائر لقال: حدثنا ثعلب، عن ابن الأعرابي؛ ويذكر في معنى ذلك شيئاً.
وكان المحدثون يوثقونه ويصدقونه. قال: أبو بكر الخطيب: رأيت جميع شيوخنا يوثقونه ويصدقونه، وكان يسأل عن الشيء الذي يقدر السائل أنه قد وضعه، فيجيب عنه، ثم يسأل عنه بعد سنة، فيجيب ذلك الجواب.
ويروى أن جماعة من أهل بغداد، اجتازوا على قنطرة الصراة، وتذكروا كذبه، فقال بعضهم: أنا أصحف له القنطرة وأسأله عنها؛ فإنه يجيب بشيء آخر، فلما صرنا بين يديه، قال: أيها الشيخ، ما الهرنطق عند العرب؟ فذكر شيئاً قد أنسيته، فتضاحكنا وأتممنا المجلس وانصرفنا، فلما كان بعد شهر، ذكرنا الحديث فوضعنا رجلاً غير ذلك، فسأله فقال له: ما الهرنطق؟ فقال: ألست قد سألت عن هذه المسألة منذ كذا وكذا؟ فقال: هي كذا!؟ فما درينا من أي الأمرين نعجب من ذكائه: إن كان علماً فهو اتساع طريف، وإن كان كذباً في الحال ثم قد حفظه فلما سئل عنه ذكر الوقت والمسألة، فأجاب بذلك الجواب، فهو أطرف!
قال: كان معز الدولة قد قلد شرطة بغداد غلاماً تركياً مملوكاً يعرف بخواجا، فبلغ أبا عمر الزاهد، وكان يملي كتاب الياقونة، فلما جاوزه، قال: اكتبا: "ياقوتة خواجا؛ الخواج في أصل اللغة: الجوع، ثم فرع على هذا باباً، وأملاه، فاستعظم الناس كذبه، وتتبعوه، فقال له أبو علي الحاتمي،