فوات الوفيات
(١)
٥ ص
(٢)
٧ ص
(٣)
١٢ ص
(٤)
١٣ ص
(٥)
٢٧ ص
(٦)
٣٢ ص
(٧)
٣٥ ص
(٨)
٣٦ ص
(٩)
٣٨ ص
(١٠)
٣٩ ص
(١١)
٤٠ ص
(١٢)
٤٢ ص
(١٣)
٤٦ ص
(١٤)
٤٨ ص
(١٥)
٥٠ ص
(١٦)
٥٢ ص
(١٧)
٥٣ ص
(١٨)
٥٤ ص
(١٩)
٦٢ ص
(٢٠)
٧١ ص
(٢١)
٧٩ ص
(٢٢)
٨٢ ص
(٢٣)
٩٧ ص
(٢٤)
٩٨ ص
(٢٥)
٩٩ ص
(٢٦)
١٠٠ ص
(٢٧)
١٠٢ ص
(٢٨)
١٠٨ ص
(٢٩)
١٢١ ص
(٣٠)
١٢٣ ص
(٣١)
١٢٤ ص
(٣٢)
١٢٥ ص
(٣٣)
١٢٧ ص
(٣٤)
١٢٩ ص
(٣٥)
١٣٠ ص
(٣٦)
١٣١ ص
(٣٧)
١٣٤ ص
(٣٨)
١٣٦ ص
(٣٩)
١٤٣ ص
(٤٠)
١٤٤ ص
(٤١)
١٤٥ ص
(٤٢)
١٥٠ ص
(٤٣)
١٥٦ ص
(٤٤)
١٥٨ ص
(٤٥)
١٦٠ ص
(٤٦)
١٦٢ ص
(٤٧)
١٦٤ ص
(٤٨)
١٦٨ ص
(٤٩)
١٦٩ ص
(٥٠)
١٧١ ص
(٥١)
١٧٣ ص
(٥٢)
١٧٥ ص
(٥٣)
١٧٦ ص
(٥٤)
١٧٩ ص
(٥٥)
١٨١ ص
(٥٦)
١٨٢ ص
(٥٧)
١٨٤ ص
(٥٨)
١٨٥ ص
(٥٩)
١٨٦ ص
(٦٠)
١٨٧ ص
(٦١)
١٩٢ ص
(٦٢)
١٩٤ ص
(٦٣)
١٩٦ ص
(٦٤)
١٩٧ ص
(٦٥)
٢٠١ ص
(٦٦)
٢٠٥ ص
(٦٧)
٢٢٠ ص
(٦٨)
٢٢٣ ص
(٦٩)
٢٢٥ ص
(٧٠)
٢٢٨ ص
(٧١)
٢٣١ ص
(٧٢)
٢٣٤ ص
(٧٣)
٢٣٥ ص
(٧٤)
٢٣٦ ص
(٧٥)
٢٣٨ ص
(٧٦)
٢٤٠ ص
(٧٧)
٢٤٢ ص
(٧٨)
٢٤٥ ص
(٧٩)
٢٤٧ ص
(٨٠)
٢٤٨ ص
(٨١)
٢٥١ ص
(٨٢)
٢٥٤ ص
(٨٣)
٢٥٦ ص
(٨٤)
٢٦١ ص
(٨٥)
٢٦٣ ص
(٨٦)
٢٦٤ ص
(٨٧)
٢٦٩ ص
(٨٨)
٢٧٢ ص
(٨٩)
٢٧٥ ص
(٩٠)
٢٧٧ ص
(٩١)
٢٩٣ ص
(٩٢)
٢٩٥ ص
(٩٣)
٢٩٦ ص
(٩٤)
٢٩٨ ص
(٩٥)
٣١٩ ص
(٩٦)
٣٢٢ ص
(٩٧)
٣٢٤ ص
(٩٨)
٣٢٥ ص
(٩٩)
٣٢٧ ص
(١٠٠)
٣٢٩ ص
(١٠١)
٣٣٣ ص
(١٠٢)
٣٣٤ ص
(١٠٣)
٣٣٥ ص
(١٠٤)
٣٣٦ ص
(١٠٥)
٣٣٨ ص
(١٠٦)
٣٣٩ ص
(١٠٧)
٣٤٠ ص
(١٠٨)
٣٤٣ ص
(١٠٩)
٣٤٩ ص
(١١٠)
٣٥١ ص
(١١١)
٣٥٣ ص
(١١٢)
٣٥٦ ص
(١١٣)
٣٥٧ ص
(١١٤)
٣٥٨ ص
(١١٥)
٣٦١ ص
(١١٦)
٣٦٦ ص
(١١٧)
٣٦٨ ص
(١١٨)
٣٨٤ ص
(١١٩)
٣٩٦ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص

فوات الوفيات - ابن شاكر الكتبي - الصفحة ١٤٧

فما زلت أسعى بين صنج ومزهر ... من الراح حتى كادت الشمس تغرب وسقط لمطيع حائط فقال له بعض أصحابه: أحمد الله على السلامة، فقال: أحمده أنت الذي لم ترعك هدته، ولم يصل إليك غباره، ولم تغرم أجرة بنائه.
هو الذي يقول في نخلتي حلوان [١] :
أسعداني يا نخلتي حلوان ... وابكيا لي من ريب هذا الزمان
واعلما أن ريبه لم يزل يف ... رق بين الألاف والأقران
ولعمري لو ذقتما ألم الفر ... قة أبكاكما الذي أبكاني
أسعداني وأيقنا أن نحساً ... سوف يلقاكما فتفترقان فلما خرج هارون الرشيد إلى طوس هاج به الدم بحلوان، فوصف له الحكيم أكل جمار النخل، فلم يكن بحلوان إلا تلك النخلتان اللتان في العقبة، فقطعوا له رأس إحداهما وأتي به إليه، فأكل منه، فلما بلغ إلى العقبة نظر إلى القائمة وإذا عليها مكتوب هذه الأبيات، فاغتم لذلك وبكى وقال: والله لو سمعت بهذا الشعر ما قطعتها ولو قتلني الدم، ويعز علي أن أكون النحس الذي فرق بينهما.
وقال إبراهيم بن القاسم الكاتب المعروف بالرقيق النديم في كتاب " قطب السرور " [٢] : إن مطيع بن إياس ويحيى بن زياد وحماد عجرد كانوا [٣] يجتمعون عند أبي الأصبغ المقين، وكان له عدة جوار قيان، وكان فتيان الكوفة يألفون منزله وينفقون عنده، وكان هؤلاء الأدباء يغشون منزله


[١] شعراء عباسيون: ٦٩.
[٢] وردت هذه القصة في الأغاني ١٣: ٣٢٧.
[٣] ص: كانا.