چهارده نور پاك (فارسي) - دكتر عقيقى بخشايشي - ج ١٤ - الصفحة ١٩٥٤

٦٥. هل يحمد الطرد، من مولى يلوذ به * كلب دعى دائما، يا راعى الذمم!
٦٦. هذا اعتقادى لكم يا منتهى املى * أرجو ثباتا من بارئ النسم ٦٧. أشكوا إلى سامع الدعوات من نقم * حلت على ملة الإسلام والظلم ٦٨. عجل ظهور امام قائم بهدى * فأنعم علينا، يا باسط النعم!
٦٩. أنوار وجهه، قد طالت مغطئة * أظهر أذل به الأعداء وانتقم ٧٠. من ظالمى جده، ألمقتول في ظمأ * وأهل بيته، بالأسياف والسهم ٧١. يا صاحب الطور والزيتون والنمل * يا قامع الكفر والإلحاد والظلم ٧٢. عجل على ظهورك يا منجى الورى! * فرق وشتت الكفر، يا مصلح الأمم!
٦٥. آيا طرد و جواب گفتن پسنديده است از مولايى كه به او پناه برده مىشود از سوى بندهء پناهنده؟ آن هم سگى كه همواره او را پاس مىدارد؟ اى مراعات كنندهء پيمانها و عهدها!
٦٦. اين اعتقاد من بر شما است، اى منتهى آرزوى من كه از خالق متعال اميد ثبات قلب، استقامت در اعتقاد دارم.
٦٧. شكايت مىنماييم به سوى شنوندهء دعاها از آن بلايا و مصائبى كه به ملت اسلام حلول نموده است و از ظلم‌ها و ظلمتهاى فراگير، يعنى از بلاهاى دينيه ودنيويه كه در اين زمانها به سر مسلمين وارد آمده است. (اشاره به هجوم كمونيستها به منطقهء آذربايجان در سال ١٣٢٥ توسط جعفر پيشه ورى) ٦٨. تعجيل نما در ظهور امامى كه قائم است به هدايت، و انعام كن به ما به توسط آن جناب، اى بازگشايندهء نعمتها.
٦٩. انوار روى آن جناب در پردهء غيبت طولانى شد خدايا ظاهر كن به وجود آن جناب دشمنان را و آنان را ذليل نما و انتقام ما را به گير.
٧٠. انتقام بگير از ستمگران جدش ابا عبد الله الحسين (عليه السلام) آن بزرگوارى كه لب تشنه كنار فرات شهيد شد و اهل بيت او با شمشيرها و خدنگها، به خاك و خون كشيده شدند در كنار او.
٧١. اى صاحب سوره هاى طور، زيتون و نمل! اى بركنندهء ريشه هاى كفر و بى دينى و ستمكارى!
٧٢. در ظهور خود تعجيل فرما اى نجات بخش ملل وأمم! با تعجيل خود دشمنان را پراكنده و متفرق ساز، اى مصلح جهانى أمتها و ملتها!