١١. درويش رضا در سال سوم جلوس شاه صفى صفوى به نام مهدى در قزوين خروج كرد و آشوبى بار آورد.
١٢. راونديه: منصور عباسى خليفه سفاك را مهدى دانسته اند و به جاى كعبه دور كاخ خلافت او طواف نموده اند. (١) ١٣. سودانيه: مهدى سودانى متولد ٢١٨٤ او سودان را گرفت و چهار جانشين براى خود معرفى كرد.
١٤. ابومسلم خراسانى نيز دعوى مهدويت كرد و در سال ١٣٨ هجرى كشته شد.
١٥. ابومحمد عبد الله مهدى كه در سال ٣٤٤ در آخرين خود را مهدى و امير مؤمنان معرفى نمود.
١٦. غلام احمد قاديانى در هندوستان مهدى ناميد و به نصارى مى گفت: من مسيح موعود هستم.
چهارده نور پاك (فارسي)
(١)
شناسنامهء مبارك مهدى موعود (عج)
٤ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
بخش اول / انتظار يك اميد جهانى شعبان ماه امن و امان
٨ ص
(٤)
پيروزى حق بر باطل
٨ ص
(٥)
انتظار بزرگ
١٠ ص
(٦)
گفتار پروفسور كربن
١١ ص
(٧)
انتظار سازنده
١٢ ص
(٨)
مولود مسعود
١٣ ص
(٩)
مهدى (عليه السلام) از زبان پيامبر (صلى الله عليه وآله) و امامان (عليه السلام)
١٤ ص
(١٠)
اين موعود امم كيست؟
١٥ ص
(١١)
مشخصات روشن و تعيين كننده!
١٥ ص
(١٢)
امام زمان از زبان پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله)
١٧ ص
(١٣)
فرزند فاطمه (عليه السلام)
١٨ ص
(١٤)
امام زمان از زبان امام على (عليه السلام)
١٨ ص
(١٥)
فاطمه زهرا (عليه السلام) و امام زمان (عج)
١٩ ص
(١٦)
امام زمان از زبان امام حسن (عليه السلام)
١٩ ص
(١٧)
امام زمان و امام حسين (عليه السلام)
٢٠ ص
(١٨)
امام چهارم (عليه السلام) و امام زمان (عج)
٢٠ ص
(١٩)
امام زمان (عليه السلام) از زبان امام باقر (عليه السلام)
٢١ ص
(٢٠)
امام صادق (عليه السلام) و امام زمان (عليه السلام)
٢١ ص
(٢١)
امام زمان (عليه السلام) از زبان موسى بن جعفر (عليه السلام)
٢٢ ص
(٢٢)
امام زمان (عج) از زبان امام رضا (عليه السلام)
٢٢ ص
(٢٣)
امام زمان (عج) از زبان امام محمد تقى (عليه السلام)
٢٣ ص
(٢٤)
امام زمان از زبان امام دهم (عليه السلام)
٢٣ ص
(٢٥)
امام زمان از زبان پدر بزرگوارش
٢٤ ص
(٢٦)
امام زمان (عج) از زبان خودش
٢٤ ص
(٢٧)
در كتابهاى اهل سنت
٢٥ ص
(٢٨)
اميد مستضعفان جهان
٢٥ ص
(٢٩)
مراحل كمالى بشر
٢٧ ص
(٣٠)
احاديث مهدى در صحيحين
٣٧ ص
(٣١)
بخش دوم / مهدويت از ديدگاه ديگران احاديث مهدى در ديگر صحاح
٣٨ ص
(٣٢)
تواتر احاديث مهدى
٣٨ ص
(٣٣)
فضائل امام مهدى (عج) از ديدگاه اهل سنت
٤٠ ص
(٣٤)
1 محيى الدين عربى (560 - 638 ه)
٤١ ص
(٣٥)
2 سبط ابن جوزى (م 654 ه)
٤١ ص
(٣٦)
3 على بن محمد المالكى (ابن الصباغ) (855 ه)
٤١ ص
(٣٧)
4 جوينى حموينى (644 - 730 ه)
٤٢ ص
(٣٨)
5 اسماعيل بن عمر معروف به ابن كثير (701 - 744 ه)
٤٣ ص
(٣٩)
6 ابن الوردى (691 - 749 ه)
٤٣ ص
(٤٠)
7 جلال الدين سيوطى شافعى (749 - 911 ه)
٤٤ ص
(٤١)
8 متقى هندى صاحب كنز العمال (885 - 975 ه)
٤٥ ص
(٤٢)
9 فضل الله روزبهان خنجى اصفهانى (م 927 ه)
٤٥ ص
(٤٣)
وجود حى و حاضر:
٤٨ ص
(٤٤)
خصوصيات او:
٤٩ ص
(٤٥)
10 حافظ حسين كربلائى تبريزى (994 ه)
٤٩ ص
(٤٦)
11 محمد بن عبد الرسول الحسنى الشافعى البرزنجى (1040 - 1103 ه)
٥١ ص
(٤٧)
12 احمد بن محمد بن الصديق حضرمى (م 1380 ه)
٥٢ ص
(٤٨)
13 شيخ محمد بن احمد السفارينى النابلسى (1114 - 1118 ه)
٥٣ ص
(٤٩)
14 بخارى قنوچى هندى (1248 - 1307)
٥٥ ص
(٥٠)
15 قاضى محمد بن على الشوكانى (م 1250 ه)
٥٥ ص
(٥١)
16 شيخ منصور على ناصف (معاصر)
٥٦ ص
(٥٢)
بخش سوم / اصالت مهدويت و مدعيان دروغين اصالت مهدويت
٥٨ ص
(٥٣)
مهدى موعود در زبور داود
٥٩ ص
(٥٤)
مهدى موعود در عهد عتيق
٦٠ ص
(٥٥)
مهدى موعود در عهد جديد
٦٢ ص
(٥٦)
مهدى موعود در كتب مقدسهء هنديان
٦٣ ص
(٥٧)
مهدى موعود در منابع زردشتيان
٦٦ ص
(٥٨)
ملل جهان در انتظار مصلح موعود جهانى
٦٨ ص
(٥٩)
مهدى موعود از ديدگاه وسيعتر
٧١ ص
(٦٠)
مهدى موعود از ديدگاه اسلام
٧٢ ص
(٦١)
مهدى موعود در منابع اهل تسنن
٧٤ ص
(٦٢)
سيرى در مسئله غيبت
٧٩ ص
(٦٣)
متمهدى هاى دروغين در تاريخ اسلام
٨١ ص
(٦٤)
1 كيسانيه:
٨١ ص
(٦٥)
2 مهدى سفيانى:
٨٢ ص
(٦٦)
مدعيان بابيت
٨٣ ص
(٦٧)
گروههاى گمراه
٨٦ ص
(٦٨)
بخش چهارم / نواب خاص و عام، توقيعات و رهنمودها الف: نواب خاص
٨٩ ص
(٦٩)
1 عثمان بن سعيد عمرى:
٨٩ ص
(٧٠)
2 محمد بن عثمان بن سعيد عمرى:
٩٠ ص
(٧١)
3 حسين بن روح نوبختى:
٩٢ ص
(٧٢)
گفتار جعفر بن احمد قمى گويد:
٩٢ ص
(٧٣)
4 ابو الحسن على بن محمد سمرى
٩٤ ص
(٧٤)
ب: نواب عام
٩٥ ص
(٧٥)
امانتداران شريعت
٩٦ ص
(٧٦)
توقيعات
٩٦ ص
(٧٧)
1 در تكذيب نامه جعفر كذاب:
٩٧ ص
(٧٨)
پاسخ به يك سوال مهم
١٠٠ ص
(٧٩)
ولايت فقيه فروغى از درخشش حجت حق (عج)
١٠٠ ص
(٨٠)
حكومت و ولايت
١٠٢ ص
(٨١)
در عصر انبياء و اولياء
١٠٤ ص
(٨٢)
در دوران غيبت
١٠٤ ص
(٨٣)
از نظر عقل و منطق
١٠٥ ص
(٨٤)
سخن علامه طباطبايى
١٠٥ ص
(٨٥)
گفتار مرحوم كاشف الغطاء
١٠٦ ص
(٨٦)
1 ولايت خداوند: 1934 2 ولايت قراردادى و عرضى:
١٠٧ ص
(٨٧)
3 ولايت فقيه مجتهد:
١٠٧ ص
(٨٨)
روش عملى فقهاء
١٠٧ ص
(٨٩)
سخنى تفصيلى در باب ولايت
١٠٨ ص
(٩٠)
1 ولايت اعتبارى:
١٠٨ ص
(٩١)
2 ولايت تكوينى:
١٠٨ ص
(٩٢)
ولايت از نظر روايات
١١٠ ص
(٩٣)
دعاى فرج
١١٢ ص
(٩٤)
بخش پنجم / در آئينهء شعر و ادب و عرفان 1 محى الدين عربى
١١٤ ص
(٩٥)
2 قصيدهء غراء از فاضل بخشايشى
١١٥ ص
(٩٦)
3 ابن روزبهان
١٢٦ ص
(٩٧)
4 چشم گنهكار / جواهرى (وجدى)
١٢٦ ص
(٩٨)
5 كوكبه ى عدل / صادق سرمد
١٢٧ ص
(٩٩)
6 فريادرس / انصارى
١٢٧ ص
(١٠٠)
نثر گويا و شعر گونه
١٢٨ ص
(١٠١)
7 رو به خورشيد / نسترن قدرتى
١٢٨ ص
(١٠٢)
8 انتظار حبيب / جواد محدثى
١٢٨ ص
(١٠٣)
9 قباى فرج / محمد موحديان قمى
١٢٩ ص
(١٠٤)
10 نيمه شعبان / حسان
١٢٩ ص
(١٠٥)
11 مهدى كيست؟ / حسان
١٣٠ ص
(١٠٦)
منابغ ومأخذ
١٣١ ص
١٨٢١ ص
١٨٢٢ ص
١٨٢٣ ص
١٨٢٨ ص
١٨٢٩ ص
١٨٣٠ ص
١٨٣١ ص
١٨٣٣ ص
١٨٣٤ ص
١٨٣٥ ص
١٨٣٦ ص
١٨٣٧ ص
١٨٣٨ ص
١٨٣٩ ص
١٨٤٠ ص
١٨٤١ ص
١٨٤٢ ص
١٨٤٣ ص
١٨٤٤ ص
١٨٤٥ ص
١٨٤٦ ص
١٨٤٧ ص
١٨٤٨ ص
١٨٤٩ ص
١٨٥٠ ص
١٨٥١ ص
١٨٥٢ ص
١٨٥٣ ص
١٨٥٤ ص
١٨٥٥ ص
١٨٥٦ ص
١٨٥٧ ص
١٨٥٨ ص
١٨٥٩ ص
١٨٦٠ ص
١٨٦١ ص
١٨٦٣ ص
١٨٦٤ ص
١٨٦٥ ص
١٨٦٦ ص
١٨٦٧ ص
١٨٦٨ ص
١٨٦٩ ص
١٨٧٠ ص
١٨٧١ ص
١٨٧٢ ص
١٨٧٣ ص
١٨٧٤ ص
١٨٧٥ ص
١٨٧٦ ص
١٨٧٧ ص
١٨٧٨ ص
١٨٧٩ ص
١٨٨٠ ص
١٨٨١ ص
١٨٨٢ ص
١٨٨٣ ص
١٨٨٥ ص
١٨٨٦ ص
١٨٨٧ ص
١٨٨٨ ص
١٨٨٩ ص
١٨٩٠ ص
١٨٩١ ص
١٨٩٢ ص
١٨٩٣ ص
١٨٩٤ ص
١٨٩٥ ص
١٨٩٦ ص
١٨٩٧ ص
١٨٩٨ ص
١٨٩٩ ص
١٩٠٠ ص
١٩٠١ ص
١٩٠٢ ص
١٩٠٣ ص
١٩٠٤ ص
١٩٠٥ ص
١٩٠٦ ص
١٩٠٧ ص
١٩٠٨ ص
١٩٠٩ ص
١٩١٠ ص
١٩١١ ص
١٩١٢ ص
١٩١٣ ص
١٩١٤ ص
١٩١٥ ص
١٩١٧ ص
١٩١٨ ص
١٩١٩ ص
١٩٢٠ ص
١٩٢١ ص
١٩٢٢ ص
١٩٢٣ ص
١٩٢٤ ص
١٩٢٥ ص
١٩٢٦ ص
١٩٢٧ ص
١٩٢٨ ص
١٩٢٩ ص
١٩٣٠ ص
١٩٣١ ص
١٩٣٢ ص
١٩٣٣ ص
١٩٣٤ ص
١٩٣٥ ص
١٩٣٦ ص
١٩٣٧ ص
١٩٣٨ ص
١٩٣٩ ص
١٩٤٠ ص
١٩٤١ ص
١٩٤٣ ص
١٩٤٤ ص
١٩٤٥ ص
١٩٤٦ ص
١٩٤٧ ص
١٩٤٨ ص
١٩٤٩ ص
١٩٥٠ ص
١٩٥١ ص
١٩٥٢ ص
١٩٥٣ ص
١٩٥٤ ص
١٩٥٥ ص
١٩٥٦ ص
١٩٥٧ ص
١٩٥٨ ص
١٩٥٩ ص
١٩٦٠ ص
١٩٦١ ص
١٩٦٢ ص
١٩٦٣ ص
١٩٦٤ ص
١٩٦٥ ص
١٩٦٦ ص
١٩٦٧ ص
١٩٦٨ ص
١٩٦٩ ص
١٩٧٠ ص
١٩٧١ ص
١٩٧٢ ص
١٩٧٣ ص
١٩٧٤ ص
١٩٧٥ ص
١٩٧٦ ص
١٩٧٧ ص
١٩٧٨ ص
١٩٧٩ ص
١٩٨٠ ص
١٩٨١ ص
١٩٨٢ ص
١٩٨٣ ص
١٩٨٤ ص
١٩٨٥ ص
١٩٨٦ ص
١٩٨٧ ص
١٩٨٨ ص
١٩٨٩ ص
١٩٩٠ ص
١٩٩١ ص
١٩٩٢ ص
١٩٩٣ ص
١٩٩٤ ص
١٩٩٥ ص
١٩٩٦ ص
١٩٩٧ ص
١٩٩٨ ص
١٩٩٩ ص
٢٠٠٠ ص
چهارده نور پاك (فارسي) - دكتر عقيقى بخشايشي - ج ١٤ - الصفحة ١٩١٤
١. وقتى به او گفتند: آنان را طرد نما در پاسخ گفت: ترجيح مى دهم اين قوم نسبت به من وفا دار باشند و به جهنم بروند تا آنكه بر ضد من قيام ورزند. اينست منطق مستبدان روزگار.
(١٩١٤)