چهارده نور پاك (فارسي) - دكتر عقيقى بخشايشي - ج ١٣ - الصفحة ١٧٩٢

من صاحب فرزندى خواهم شد؟ در اين هنگام امام نگاهى به من كرد و با سر اشاره كرد كه: آرى. در دلم گفتم: پسر خواهد شد؟ حضرت با سر اشاره كرد كه: نه! چندى بعد خدا فرزند دخترى به ما داد! (١) ١٠. " على بن محمد بن زياد " مى گويد: نام‌هاى از طرف حضرت به من رسيد كه: خطرى تو را تهديد مى كند، از خانه خارج نشو. در آن روزها يك گرفتارى براى من پيش آمد كه از آن وحشت كردم، نامه اى به امام نوشتم و پرسيدم كه: اين همان خطر است؟ امام در پاسخ نوشت: خطرى كه گفتيم از اين بدتر خواهد بود. طولى نكشيد به خاطر " جعفر بن محمود " تحت تعقيب قرار گرفتم، و از طرف حكومت براى دستگير كنندهء من صد هزار درهم جايزه اعلام گرديد! (٢) آماده سازى شيعيان براى دوران غيبت از آنجا كه غائب شدن امام و رهبر هر جمعيتى، يك حادثهء غير طبيعى و نامأنوس است و باور كردن و تحمل مشكلات ناشى از آن براى نوع مردم دشوار مى باشد، پيامبر اسلام و امامان پيشين بتدريج مردم را با اين موضوع آشنا ساخته و افكار را براى پذيرش آن آماده مى كردند. اين تلاش در عصر امام هادى (عليه السلام) و امام عسكرى (عليه السلام) كه زمان غيبت نزديك مى شد، به صورت محسوس‌ترى به چشم مى خورد. چنان كه در زندگانى امام هادى ديديم، آن حضرت اقدامات خود را نوعا توسط نمايندگان انجام مى داد و كمتر شخصا با افراد تماس مى گرفت. اين معنا در زمان امام عسكرى (عليه السلام) جلوهء بيشترى يافت، زيرا امام از يك طرف، با وجود تأكيد بر تولد حضرت مهدى (عليه السلام) او را تنها به شيعيان خاص و بسيار نزديك نشان مى داد و از طرف ديگر تماس مستقيم شيعيان با خود آن حضرت روز بروز محدودتر و كمتر مى شد، به طورى كه حتى در خود شهر سامراء به مراجعات و مسائل شيعيان از طريق نامه يا توسط نمايندگان خويش پاسخ مى داد و