مبارزه نمود وقتى به دير عاقول رسيد معتمد عباسى در ماه جمادى در سال ٢٦٢ با سپاهى از سامراء حركت كرد و در محلى به نام " القائم " اردو زد و پسرش " مفوض " را جانشين خود نمود و در ماه رجب همين سال به منطقه سيب كرمان رسيد و برخورد شديدى بين دو سپاه در محلى به نام " اضطريد " رخ داد كه ناچار سپاه يعقوب ليث صفار هزيمت نمود و حدود ده هزار رأس از چهارپايان سپاه او، به غنيمت گرفته شد و سبب اصلى آن طغيان آب نهر معروف به سيب بود. (١) امامت آن گرامى هر يك از امامان معصوم ما (صلى الله عليه وآله و سلم)، در معرفى جانشين خود تنها به روايات عامى كه نام همهء امامان را تا امام دوازدهم توضيح داده است اكتفا نمى كردند، و براى تأكيد و رفع هر گونه ابهام، امام بعد از خود را نيز صريحا به شيعيان و خواص ياران خويش، معرفى مى فرمودند، در مورد امام عسكرى نيز در همين مورد روايات بسيارى نقل شده است كه به پاره اى از آنها اشاره مى كنيم:
١. " ابو هاشم جعفرى " - كه از بزرگان راويان موثق شيعه و ياران خاص ائمه (عليه السلام) معروف به ابناء الرضا (عليه السلام) است - مى گويد خدمت امام هادى (عليه السلام) شرفياب شدم، فرمود: جانشين من، پسرم " حسن " است، با جانشين جانشين من چگونه خواهيد بود؟!
گفتم: چطور، خدا مرا فدايت سازد.
فرمود: چون شخص او را نمىبيند و روا نيست كه نام او را ببريد!
پرسيدم: پس چگونه از او ياد كنيم؟
فرمود: بگوئيد " ألحجة من آل محمد، صلى الله عليه وآله ". (٢)
چهارده نور پاك (فارسي)
(١)
شناسنامهء مبارك امام حسن عسكرى (عليه السلام)
٤ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
بخش اول / ولادت و عصر زندگى امام (عليه السلام) روزگار ولادت امام (عليه السلام)
٨ ص
(٤)
ولادت با سعادت
٩ ص
(٥)
صفات ظاهرى
٩ ص
(٦)
دوران طفوليت
١٠ ص
(٧)
حركت به سوى سامراء در حضور پدر
١١ ص
(٨)
گزارش مأمور جلب
١٣ ص
(٩)
سخنى از تاريخ
١٤ ص
(١٠)
در يازده سالگى
١٤ ص
(١١)
دو واقعه ناگوار در زندگى او
١٦ ص
(١٢)
1 - فقدان برادر:
١٦ ص
(١٣)
2 - رحلت پدر:
١٧ ص
(١٤)
در بالين پدر:
١٧ ص
(١٥)
6 سال دوران امامت در عراق
١٨ ص
(١٦)
دوران امامت
١٩ ص
(١٧)
عامل اختناق
١٩ ص
(١٨)
خضوع در برابر شخصيت معنوى
٢٠ ص
(١٩)
در انتظار نوزاد
٢٥ ص
(٢٠)
در محيط زندان
٢٥ ص
(٢١)
پيشگوئى در زندان
٢٦ ص
(٢٢)
نمونه اى از شكنجه هاى زندان
٢٧ ص
(٢٣)
در زندان معتمد عباسى
٢٧ ص
(٢٤)
در زندان فرمانده لشكر
٢٨ ص
(٢٥)
روزه و نماز در زندان
٢٩ ص
(٢٦)
گزارشى از زندان
٢٩ ص
(٢٧)
يك واقعه فرح انگيز در دوران امامت او
٣٠ ص
(٢٨)
در ميان بيم و هراس
٣١ ص
(٢٩)
منتظران اصلاح عمومى
٣٢ ص
(٣٠)
آخرين اميد بشر
٣٢ ص
(٣١)
در آئينه شعر و ادب
٣٣ ص
(٣٢)
نيرنگهاى خلفاى عباسى
٣٣ ص
(٣٣)
نيابت از خدا!
٣٤ ص
(٣٤)
قفل اموال!
٣٤ ص
(٣٥)
كاخ عروس
٣٦ ص
(٣٦)
جهانى در يك كاخ
٣٦ ص
(٣٧)
كاخ الكامل
٣٦ ص
(٣٨)
افول معنويت
٣٧ ص
(٣٩)
خلفاى معاصر امام
٣٨ ص
(٤٠)
1 - متوكل يا نرن عرب:
٣٨ ص
(٤١)
2 - منتصر:
٣٨ ص
(٤٢)
3 - مستعين:
٣٩ ص
(٤٣)
4 - المعتز:
٣٩ ص
(٤٤)
5 - مهتدى:
٤٠ ص
(٤٥)
6 - معتمد:
٤١ ص
(٤٦)
قيامهايى كه صورت گرفت
٤٤ ص
(٤٧)
1 - انقلاب تركها:
٤٤ ص
(٤٨)
2 - انقلاب ملى كوفه:
٤٤ ص
(٤٩)
3 - قيام حسن بن زيد:
٤٤ ص
(٥٠)
4 - قيام يعقوب ليث صفارى:
٤٥ ص
(٥١)
5 - انقلاب رى:
٤٥ ص
(٥٢)
6 - قيام قزوين:
٤٥ ص
(٥٣)
7 - انقلاب بصره:
٤٥ ص
(٥٤)
امامت آن گرامى
٤٦ ص
(٥٥)
بخش دوم / فضائل و مناقب آن بزرگوار 1 - آشنايى با زبانهاى بيگانه
٤٩ ص
(٥٦)
2 - پيشگوئى و خبر از آينده
٤٩ ص
(٥٧)
3 - براى مردم و براى خدا
٥٠ ص
(٥٨)
4 - باز هم توقف
٥٠ ص
(٥٩)
جود و بخشش او
٥١ ص
(٦٠)
5 - 400 دينار
٥٢ ص
(٦١)
6 - 100 دينار
٥٢ ص
(٦٢)
7 - اهدائى به على بن جعفر
٥٢ ص
(٦٣)
8 - 100 دينار به ابوهاشم
٥٢ ص
(٦٤)
9 - عبادت امام
٥٣ ص
(٦٥)
10 - هدايت مسلمانان به حقيقت
٥٣ ص
(٦٦)
پاسخ به چند سوال
٥٥ ص
(٦٧)
ارتباط با جهان غيب
٥٨ ص
(٦٨)
گفتار صاحب فتوحات
٦١ ص
(٦٩)
گفتار شافعى
٦١ ص
(٧٠)
گفتار صاحب روضات
٦١ ص
(٧١)
ولادت حجت منتظر (عليه السلام)
٦٣ ص
(٧٢)
نامه اى به افتخار مردم قم و آبه
٦٣ ص
(٧٣)
بخش سوم / امام حسن عسكرى (عليه السلام) و تفسير قرآن امام حسن عسكرى (عليه السلام) و تفسير قرآن
٦٦ ص
(٧٤)
1 - پاسخ به دعاوى كندى
٦٦ ص
(٧٥)
2 - تفسير منسوب به امام حسن عسكرى (عليه السلام)
٦٨ ص
(٧٦)
شيوه تفاسير اهل بيت (عليه السلام)
٧٣ ص
(٧٧)
3 - جدال به نيكى
٧٤ ص
(٧٨)
4 - اشاره به قتل متوكل
٧٦ ص
(٧٩)
5 - نجات انسان
٧٦ ص
(٨٠)
6 - بذل مال يا اعتبار و آبرو
٧٧ ص
(٨١)
بخش چهارم / خوشه هايى از علم و فضيلت آن بزرگوار 1 - دربارهء علم و دانش
٧٩ ص
(٨٢)
2 - حديث مسند دربارهء شراب
٧٩ ص
(٨٣)
3 - در گرداب غم
٨٠ ص
(٨٤)
4 - پيامى براى شيعيان
٨١ ص
(٨٥)
5 - نامه اى دربارهء اتحاد مسلمانان
٨١ ص
(٨٦)
6 - مقام نيكوكار
٨٢ ص
(٨٧)
7 - زينت ما باشيد
٨٢ ص
(٨٨)
8 - زهد واقعى چيست؟
٨٣ ص
(٨٩)
از نامه هاى آنحضرت
٨٣ ص
(٩٠)
سخنان مكتوب
٨٤ ص
(٩١)
9 - در پاسخ درخواست دعا
٨٥ ص
(٩٢)
10 - احاديث سخت و سخت تر
٨٦ ص
(٩٣)
11 - توحيد چيست؟
٨٨ ص
(٩٤)
12 - نجات از زندان
٨٨ ص
(٩٥)
13 - حجب و حياء
٨٨ ص
(٩٦)
14 - نيازى به ملاقات خليفه نيست
٨٩ ص
(٩٧)
15 - نامهء امام به يكى از علماى بزرگ شيعه در قم
٨٩ ص
(٩٨)
16 - اعتدال و ميانه روى
٩١ ص
(٩٩)
17 - ترك جدال
٩٢ ص
(١٠٠)
18 - تواضع
٩٢ ص
(١٠١)
19 - نشاط و سرحال بودن
٩٢ ص
(١٠٢)
20 - رعايت حال
٩٢ ص
(١٠٣)
21 - ارزش تواضع
٩٢ ص
(١٠٤)
22 - پند در خلوت
٩٢ ص
(١٠٥)
23 - اجتناب از بدى
٩٣ ص
(١٠٦)
24 - زيبايى برون و درون
٩٣ ص
(١٠٧)
25 - نماز شب
٩٣ ص
(١٠٨)
26 - كليد بدى ها
٩٣ ص
(١٠٩)
27 - اعتدال در بذل و بخشش
٩٣ ص
(١١٠)
28 - ميزان در احتياط
٩٣ ص
(١١١)
29 - ايمان و نفع رسانى
٩٤ ص
(١١٢)
30 - كمك به شيعيان
٩٤ ص
(١١٣)
توجيه سياسى رجال شيعه
٩٦ ص
(١١٤)
استفادهء گسترده از آگاهى غيبى
٩٧ ص
(١١٥)
آماده سازى شيعيان براى دوران غيبت
١٠٢ ص
(١١٦)
پيشگويى غيبت مهدى (عج)
١٠٣ ص
(١١٧)
جلوهء درخشان حقيقت
١٠٣ ص
(١١٨)
مرز مسائل اخلاقى
١٠٦ ص
(١١٩)
تجربه، آموزش جديد
١٠٦ ص
(١٢٠)
جمال باطنى
١٠٧ ص
(١٢١)
بخشى از نامهء امام
١٠٧ ص
(١٢٢)
سلام و درود بر امام (عليه السلام)
١٠٧ ص
(١٢٣)
بخش پنجم / ياران و روايتگران امام حسن عسكرى (عليه السلام) برخى از ياران و راويان امام (عليه السلام)
١١٠ ص
(١٢٤)
1 - " احمد بن اسحاق اشعرى قمى ":
١١٠ ص
(١٢٥)
2 - " ابو هاشم، داود بن قاسم جعفرى ":
١١١ ص
(١٢٦)
3 - " عبدالله بن جعفر حميرى ":
١١٢ ص
(١٢٧)
4 - " ابو عمرو، عثمان بن سعيد عمرى ":
١١٢ ص
(١٢٨)
5 - ابو البخترى:
١١٢ ص
(١٢٩)
6 - ابو الهيثم بن سيابه:
١١٣ ص
(١٣٠)
7 - يعقوب بن منقوش:
١١٣ ص
(١٣١)
8 - ابراهيم بن عبده نيشابورى:
١١٣ ص
(١٣٢)
9 - ابراهيم بن محمد بن فارس:
١١٣ ص
(١٣٣)
10 - ابراهيم بن يزيد:
١١٤ ص
(١٣٤)
11 - احمد بن ابراهيم مراغى:
١١٤ ص
(١٣٥)
12 - احمد بن حسين بن اسحاق قمى:
١١٤ ص
(١٣٦)
13 - احمد بن محمد حضينى نزيل اهواز:
١١٤ ص
(١٣٧)
تلاش مذبوحانهء جعفر كذاب
١١٦ ص
(١٣٨)
تلاشهاى بى ثمر
١١٨ ص
(١٣٩)
بهرهء ما از اين گزارش
١٢٢ ص
(١٤٠)
دفن امام (عليه السلام)
١٢٣ ص
(١٤١)
پس از شهادت
١٢٣ ص
(١٤٢)
خادم مخصوص امام (عليه السلام) گزارش مى دهد
١٢٣ ص
(١٤٣)
پاسخ يك سؤال
١٢٥ ص
(١٤٤)
گفتار محدث قمى (قدس سره)
١٢٦ ص
(١٤٥)
راه حل
١٢٧ ص
(١٤٦)
خلف صالح
١٢٧ ص
١٦٨١ ص
١٦٨٢ ص
١٦٨٣ ص
١٦٩٠ ص
١٦٩١ ص
١٦٩٢ ص
١٦٩٣ ص
١٦٩٥ ص
١٦٩٦ ص
١٦٩٧ ص
١٦٩٨ ص
١٦٩٩ ص
١٧٠٠ ص
١٧٠١ ص
١٧٠٢ ص
١٧٠٣ ص
١٧٠٤ ص
١٧٠٥ ص
١٧٠٦ ص
١٧٠٧ ص
١٧٠٨ ص
١٧٠٩ ص
١٧١٠ ص
١٧١١ ص
١٧١٢ ص
١٧١٣ ص
١٧١٤ ص
١٧١٥ ص
١٧١٦ ص
١٧١٧ ص
١٧١٨ ص
١٧١٩ ص
١٧٢٠ ص
١٧٢١ ص
١٧٢٢ ص
١٧٢٣ ص
١٧٢٤ ص
١٧٢٥ ص
١٧٢٦ ص
١٧٢٧ ص
١٧٢٨ ص
١٧٢٩ ص
١٧٣٠ ص
١٧٣١ ص
١٧٣٢ ص
١٧٣٣ ص
١٧٣٤ ص
١٧٣٥ ص
١٧٣٧ ص
١٧٣٨ ص
١٧٣٩ ص
١٧٤٠ ص
١٧٤١ ص
١٧٤٢ ص
١٧٤٣ ص
١٧٤٤ ص
١٧٤٥ ص
١٧٤٦ ص
١٧٤٧ ص
١٧٤٨ ص
١٧٤٩ ص
١٧٥٠ ص
١٧٥١ ص
١٧٥٢ ص
١٧٥٣ ص
١٧٥٥ ص
١٧٥٦ ص
١٧٥٧ ص
١٧٥٨ ص
١٧٥٩ ص
١٧٦٠ ص
١٧٦١ ص
١٧٦٢ ص
١٧٦٣ ص
١٧٦٤ ص
١٧٦٥ ص
١٧٦٦ ص
١٧٦٧ ص
١٧٦٩ ص
١٧٧٠ ص
١٧٧١ ص
١٧٧٢ ص
١٧٧٣ ص
١٧٧٤ ص
١٧٧٥ ص
١٧٧٦ ص
١٧٧٧ ص
١٧٧٨ ص
١٧٧٩ ص
١٧٨٠ ص
١٧٨١ ص
١٧٨٢ ص
١٧٨٣ ص
١٧٨٤ ص
١٧٨٥ ص
١٧٨٦ ص
١٧٨٧ ص
١٧٨٨ ص
١٧٨٩ ص
١٧٩٠ ص
١٧٩١ ص
١٧٩٢ ص
١٧٩٣ ص
١٧٩٤ ص
١٧٩٥ ص
١٧٩٦ ص
١٧٩٧ ص
١٧٩٨ ص
١٧٩٩ ص
١٨٠١ ص
١٨٠٢ ص
١٨٠٣ ص
١٨٠٤ ص
١٨٠٥ ص
١٨٠٦ ص
١٨٠٧ ص
١٨٠٨ ص
١٨٠٩ ص
١٨١٠ ص
١٨١١ ص
١٨١٢ ص
١٨١٣ ص
١٨١٤ ص
١٨١٥ ص
١٨١٦ ص
١٨١٧ ص
١٨١٨ ص
١٨١٩ ص
١٨٢٠ ص
چهارده نور پاك (فارسي) - دكتر عقيقى بخشايشي - ج ١٣ - الصفحة ١٧٣٣
١. مروج الذهب ج ٤، ص ٢٠٠.
٢. (در مورد ذكر نام امام قائم (ع) ميان علماء اختلاف فتوى وجود دارد، برخى از بزرگان علما و فقهاى متأخر مانند " شيخ انصارى " و " ملامحمد كاظم خراسانى " و " سيد محمد كاظم يزدى " ذكر نام آن بزرگوار را مكروه دانسته و گروهى از سابقين مانند " شيخ طوسى " و " شيخ مفيد " و... مطلقا حرام شمرده اند، و برخى ديگر از علما مانند " حاجى نورى " و " محقق داماد " حرمت آن را در صورت ذكر كردن در محافل و مجالس دانسته اند. مرحوم حاجى نورى گفته است: حرمت آن تا زمان " خواجه نصيرالدين طوسى " ميان گذشتگان از علماء شيعه مسلم بوده و از زمان " شيخ بهائى " در اين حكم اختلاف شده است) به نظر مى رسد حكم حرمت مخصوص ايام خاص استتار از بنى عباس بوده است و همين حرمت بعدها به كراهت تنزيل يافته است و امروز كه همهء دوستان مشتاق ظهور و حضور هستند ذكر نام و شهرت او گرمى بخش محافل مى باشد به اميد ظهور سرور آفرينش.
٢. (در مورد ذكر نام امام قائم (ع) ميان علماء اختلاف فتوى وجود دارد، برخى از بزرگان علما و فقهاى متأخر مانند " شيخ انصارى " و " ملامحمد كاظم خراسانى " و " سيد محمد كاظم يزدى " ذكر نام آن بزرگوار را مكروه دانسته و گروهى از سابقين مانند " شيخ طوسى " و " شيخ مفيد " و... مطلقا حرام شمرده اند، و برخى ديگر از علما مانند " حاجى نورى " و " محقق داماد " حرمت آن را در صورت ذكر كردن در محافل و مجالس دانسته اند. مرحوم حاجى نورى گفته است: حرمت آن تا زمان " خواجه نصيرالدين طوسى " ميان گذشتگان از علماء شيعه مسلم بوده و از زمان " شيخ بهائى " در اين حكم اختلاف شده است) به نظر مى رسد حكم حرمت مخصوص ايام خاص استتار از بنى عباس بوده است و همين حرمت بعدها به كراهت تنزيل يافته است و امروز كه همهء دوستان مشتاق ظهور و حضور هستند ذكر نام و شهرت او گرمى بخش محافل مى باشد به اميد ظهور سرور آفرينش.
(١٧٣٣)