شرح دعاء ندبه (فارسي)
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
شرح دعاء ندبه (فارسي) - السيد صدر الدين الطباطبائي - الصفحة ٩٥
يكى ز ناگه بگردد دمى به كام دلش يكى نه تا كه بود بود از رويه اش دلشاد ز جود اوست كه بزم نشاط گشته خراب ز جور اوست كه ابواب غم بود آزاد و اگر نه از چه نگردد به كام كس پرسش و اگر نه از چه نيارد ز كس به عالم ياد اگر از او به جهان نيست رسم حقد و حسد وگر از او به جهان نيست بانگك شور و فساد ز كيست اين همه راد زمانه آه و فغان ز چيست اينكه بر آرند ناله و فرياد چه شد كه نيست دمى كس ز كار خانه دهر چه شد كه نيست دمى كس به عالم ايجاد ز جور و كينه و بيداد آسمان فارغ ز محنت و الم و فتنه زمين آزاد هماره تا كه بود رسم اوست جور و ستم مدام تا كه بود شيوه اش بود بيداد چرا كه مىنبود مهربانيش آئين چرا كه مىنرود كينه جوئيش از ياد
(٩٥)