شرح دعاء ندبه (فارسي)
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
شرح دعاء ندبه (فارسي) - السيد صدر الدين الطباطبائي - الصفحة ١٠٠
چگونه بى سپر مدح او توانم بود كه زاه مدحش دور است و طبع من بىزار رسيد بر رگ حالش از اجل نشتر مرگ رسد هر آنچه به شريان ز نشتر فصاد چو گشت منعكف آن آفتاب برج شرف ستاره همه خلق در و بال افتاش جدا مراست از آن ماه منخسف يكسان چه بهمن و چه فرودين و چه مهر و چه مرداد نشان رحلتش از من اگر كه مىخواهى بگير غره از تير و سلخى از خرداد به دقت ار به شما رد درست كس داند گذشته عمر شريفش دو سال از هفتاد غرض چه بود از او دين احمدى برپاى ولى ز كينه فكندش ز پا فلك ز عناد رقم زدا ز پى تاريخ فوت او (شهلا) كه آه رايت دين نبى ز پا افتاد (١٢٦٥) اگر نبود از او جانشينى اندر دهر اگر نبود از او ناييى بر اهل بلاد
(١٠٠)