شرح حديث حقيقت - العلامة الحلي، مهدى مهريزى - الصفحة ١٨٤
١ . مآخذ و نسخه ها
اين شرح در مجموعه اى به نام «كلمات المحقّقين» در سال ١٣١٥ق ، به چاپ رسيده است . [١] بجز آن ، پنج نسخه خطّى نيز از آن تاكنون شناسايى شده است : الف) كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، شماره ١/١٠٣٦ (فهرست ، ج٣ ، ص٤٦٠) . ب) كتابخانه دانشكده حقوق دانشگاه تهران ، ٣٠ د (فهرست ، ص٣٧٣) . ج) كتابخانه مجلس ، شماره ٣٢/٤٩٠٠ (فهرست ، ج١٤ ، ص٦٧) . د) كتابخانه مجلس ، شماره ٤٠/١٨٠٥ (فهرست ، ج٩ ، ص٣٤٥) . ه) كتابخانه مجلس، شماره ٣/٦١١٢ (فهرست، ج ١٩، ص ٩٩).
٢ . انتساب
سيد محسن عاملى در «أعيان الشيعة» اين رساله را از علاّمه حلّى دانسته است . [٢] شيخ آقا بزرگ تهرانى در «الذريعة» آن را از علاّمه حلّى مى داند و آنجا كه كتاب «كلمات المحقّقين» را معرّفى كرده ، مى گويد : رسالة شرح كلمات الخمس للحلّى أيضا . [٣] و در جاى ديگرى از «الذريعة» ، نخست آن را منسوب به علامه حلّى مى داند ؛ ولى در آخر سخن مى نويسد :
[١] كلمات المحقّقين ، چاپ سنگى ، ص١٦٠ . ١٦٤ .[٢] أعيان الشيعة ، ج٥ ، ص٤٠٦ .[٣] الذريعة إلى تصانيف الشيعة ، ج١٨ ، ص١١٣ .