آداب عباسي - تبريزي، صدر الدين محمّد - الصفحة ٥٢٠
٢ . نسخه شماره ٢٠٠/٦٣ كتاب خانه آية اللّه العظمى گلپايگانى ، تحرير ١٠٧٨ق . [١] ٣ . نسخه شماره ٥٩٧٣ كتاب خانه مدرسه عالى شهيد مطهرى (سپهسالار) ، تحرير ١٠٧٨ق . [٢] ٤ . نسخه شماره ٣٩٥٣ كتاب خانه آية اللّه العظمى مرعشى نجفى ، تحرير ١٠٩١ق . [٣] ٥ . نسخه شماره ٢٠٠١ كتاب خانه مسجد اعظم قم ، تحرير ١٠٩٣ق . [٤] آنچه در پى مى آيد ، با كاوشى در كهن ترين نسخ خطّى اين كتاب به نگارش درآمده است . آداب عباسى ، ترجمه اى روان و بى پيرايه در ترجمه مفتاح الفلاح شيخ بهايى است كه كهن ترين برگردان از اين اثر به شمار مى رود و پيداست كه براى عامه مردم به فارسى برگردانيده شده است . متن ادعيه ، ترجمه نشده و مترجم ، تنها عبارات و بيانات شيخ بهايى را به فارسى برگردانده است . از اين رو ، بى هيچ ديگرگونى ، نظم و نسقى نيكو همچون مفتاح الفلاح دارد . در حقيقت ، آداب عباسى ، فارسى شده مفتاح الفلاح است . تنها اختلافى كه ميان مفتاح الفلاح و آداب عباسى جلب نظر مى كند ، آن است كه مترجم ، ديباچه و انجامه مفتاح الفلاح را به پارسى برنگردانيده و به جاى آن ، آغاز و انجامى از خود برنشانده و در نهايت ، به شاه عباس صفوى (حك ٩٨٥ . ١٠٣٨ق) تقديم داشته است . در ديباچه شيخ بهايى رحمه الله بر مفتاح الفلاح ، چنين آمده است :
[١] فهرست نسخه هاى خطى كتاب خانه آية اللّه العظمى گلپايگانى ، ابوالفضل عرب زاده ، ج١ ، ص٣٧ .[٢] فهرست كتاب خانه سپهسالار ، محمّد تقى دانش پژوه . على نقى منزوى ، ج٣ ، ص١٥ .[٣] فهرست نسخه هاى خطى كتاب خانه آية اللّه العظمى مرعشى نجفى ، سيد احمد حسينى ، ج١٠ ، ص٣٣٦ .[٤] فهرست نسخه هاى خطى كتاب خانه مسجد اعظم قم ، رضا استادى ، ص٥ .