مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٣ - شرط چهارم استطاعت

مسأله ٦٨. اگر كسى با تصوّر مستطيع بودن به نيّت حجة الاسلام محرم شد و بعد از اتمام اعمال فهميد كه مستطيع نبوده است، حج او حج مستحبى است و چنانچه بعداً مستطيع شد بايد حجة الاسلام به جا آورد.

مسأله ٦٩. اگر كسى با تصور عدم استطاعت و يا نيّت حج مستحبى، محرم شود و بعد از اتمام اعمال معلوم شود كه مستطيع بوده، هرگاه به نيت امتثال امر فعلى انجام داده كه معمولاً به اين نحو است از حجة الاسلام كفايت مى كند .

شايسته است انسان هميشه در حالت شك، اعمال خود را به قصد امر فعلى انجام دهد تا بعداً دچار محذور نشود.

مسأله ٧٠. اگر كسى با تصور عدم استطاعت، به نيت حج استحبابى، محرم شود و بعد از اعمال عمره ى تمتع معلوم شود كه مستطيع بوده است، هرگاه به نيّت امر فعلى محرم شده باشد از عمره ى تمتع حجة الاسلام كفايت مى كند ودر غير اين صورت ، احتياط كند; به اين صورت كه طواف نساء و نماز آن را به جا آورد و آن را عمره ى مفرده قرار دهد و سپس به يكى از ميقات ها و اگر نشد به ادنى الحل رفته و براى عمره ى تمتع واجب، محرم شود و اعمال آن را انجام دهد سپس اعمال حج تمتع را به جا آورد.

مسأله ٧١. شخص مستطيع اگر از استطاعت خود آگاه است، نمى تواند از كسى نيابت كند و در صورت نيابت، نيابت او باطل است و ذمه ى منوبٌ عنه فارغ نمى شود. ولى در صورت جهل به استطاعت ذمه منوب عنه فارغ شده و در مورد اجرت با مستأجر مصالحه كند.

مسأله ٧٢. اگر انجام حج منوط به پرداختن مال به حكومت ها باشد;