مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٨ - سعى ميان صفا و مروه

طرف برود و از طرف ديگر برگردد و رفت و آمد از يك طرف مايه ناراحتى ديگران است كه از شأن مهمان خدا دور است ولى اگر انجام داد، سعى او صحيح است، و اكنون كه پهناى مسير را دو برابر كرده اند، رفت و برگشت از قسمت جديد، نيز مانعى ندارد.

مسأله ٧٣٨ . رفتن بالاى كوه صفا و مروه و نشستن روى آنها و نيت از آنجا، و يا چسباندن پاشنه پا به سنگ هاى دو كوه، لازم نيست حتى بخش سربالايى در آغاز صفا و مروه كه فعلاً مفروش است جزء مسعى نبوده و جايگاه پله هايى است كه در گذشته از آنها عبور كرده و بالاى دو كوه مى رفتند، سپس پله ها را برچيده اند و جايگاه پله، صاف و به صورت سربالايى درآمده است، و لذا سعى از نخستين نقطه سربالايى كافى، هر چند احتياط اين است از آخرين نقطه سربالايى سعى را آغاز كند.

مسأله ٧٣٩ . زن حائض در آنجا كه براى طواف نائب مى گيرد،،بايد سعى را شخصاً انجام دهد زيرا مسعى مسجد نيست البته بايد سعى را، پس از طواف نائب به جا آورد.

مسأله ٧٤٠ . هرگاه منزل حائض در نقطه اى است كه براى رسيدن «مسعى» راهى جز عبور از مسجدالحرام نيست، بايد سعى را به تأخير بيندازد، و در صورت نبودن وقت، نائب بگيرد. ولى اگر عبور كرد، و سعى را انجام داد، سعى او صحيح است. هر چند گناه كرده است.

مسأله ٧٤١ . سعى يك عمل واحد عبادى است، بايد به صورت يك عمل واحد به جا آورده شود، و لذا فاصله زياد ميان دورها كه مضر به موالات باشد، بر خلاف احتياط است.

مسأله ٧٤٢ . سعى بر روى چرخ در حال اختيار جايز است ولى در صورت