مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٣ - سعى ميان صفا و مروه

اعاده كند و اگر در بين سعى فهميد، بايد بعد از به هم خوردن موالات، سعى را از سر گيرد و از صفا شروع كند و سپس تقصير نمايد.

مسأله ٧١٢. مسعى، مسجد نيست و حائض و يا نفسايى كه در طواف نايب گرفته است بايد با مراعات ترتيب بين طواف نايب و سعى خود، خودش سعى را به جا آورد.

مسأله ٧١٣. در اثناى سعى مى توان نشست و كمى استراحت كرد و يا آب نوشيد. بنابراين اگر شخصى از ميان مسعى به جهت نشستن يا آب خوردن به كنار مسعى برود، ولى با حفظ شرائط در حال راه رفتن نيّت ادامه ى سعى را ولو به صورت رفتن به جلو، لكن به سمت راست يا چپ سعى داشته، سعى او صحيح است، و اگر براى اين گونه كارها سعى را قطع كرده و سپس برگردد از جايى كه قطع كرده يا محاذى آن سعى را ادامه دهد، عمل او صحيح است و بهتر است از باب مقدمه ى علميه يكى دو قدم عقب تر ادامه دهد، به نيت اين كه اضافى از باب مقدمه باشد.

مسأله ٧١٤. در شيب كوه صفا يا مروه، مخصوصاً هر چه بر بالاتر نزديك باشد، منحرف شدن به چپ و راست و يا به عقب بازگشتن مانعى ندارد، ولى در آغاز شيب از طرف مسعى كه نزديك به آغاز واقعى سعى، است احتياط ترك نشود.

مسأله ٧١٥. اگر كسى نمى تواند بدون سوار شدن بر چرخ و امثال آن سعى كند، ولى تمكن مالى ندارد، چنانچه بتواند ولو با فروش چيزى و يا قرض گرفتن، با چرخ سعى كند نوبت به استنابه نمى رسد مگر اين كه اين كار مشقت و حرج باشد.