مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٢٥ - ٦ تراشيدن سر يا كوتاه كردن مو

مو را از ته مى زند، به گونه اى كه عرفاً تراشيدن حساب مى شود، هم كفايت مى كند.

مسأله ٩٦٠ . كسانى كه مقدار زيادى از موهاى سر آنها ريخته، اگر بقيه را بتراشند كافى است.

مسأله ٩٦١ . هرگاه فردى كه بر او تراشيدن سر واجب است، مو نداشته باشد، كافى است تيغ را بر تمام سر خود بكشد.

مسأله ٩٦٢ . هرگاه چنين فردى بين تراشيدن و كوتاه كردن مخير باشد بايد دومى را انتخاب كند و از موى غير سر يعنى ريش و سبيل كوتاه كند.

مسأله ٩٦٣ . هرگاه حلق يا تقصير را فراموش كند، بايد به منى برگردد و آنجا عمل را انجام دهد.

مسأله ٩٦٤ . وظيفه حلق و تقصير پس از قربانى است، چنان كه قربانى پس از رمى است، ولى اگر فردى از روى جهل به حكم شرعى ترتيب را رعايت نكند، يا حكم آن را فراموش كند، عمل او صحيح است، ولى اگر عمداً اين كار را انجام دهد، بايد اعاده كند، به نحوى كه ترتيب حاصل شود، مثلاً اگر اوّل رمى كرده، سپس تقصير و بعداً ذبح، فقط بايد تقصير را اعاده كند، و اگر قربانى را عمداً براى اينكه كارش راحت تر باشد قبل از رمى و تقصير انجام داد، بايد قربانى و تقصير را اعاده كند.

مسأله ٩٦٥ . كسى كه مى خواهد موى ديگرى را كوتاه كند، بايد قبلاً وظيفه خود را از نظر حلق يا تقصير انجام داده باشد، سپس به اين كار بپردازد.

اگر محرمى سهواً و يا جهلاً كسى را حلق يا تقصير كند كفاره ندارد اما در صورت عمد بايد كفاره دهد. و در هر حال به اين حلق يا تقصير اكتفا نشود.