مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٧ - محلّ قربانى
بوده و فكر مى كرده عملش صحيح است، از احرام خارج شده، ولى قربانى بر ذمّه ى اوست، ولى در جاهل مقصر و يا در صورت عمد، چنين فردى از احرام خارج نشده و فوراً بايد لباس را از تن خارج كند و محرمات احرام را ترك نمايد و بعد از قربانى در منى يا قربانگاه هاى موجود اعمال مترتبه را انجام دهد و اگر تا پايان ايام تشريق ذبح نكند، تا آخر ذى حجه بايد ذبح كند و اعمال را انجام داده و يك عمره ى مفرده نيز به جا بياورد و از احرام خارج شود، و حج خود را در سال بعد، بنابراحتياط واجب اعاده كند.
مسأله ٩١٦. اگر احتمال نقص يا مرض يا كمبود سن در حيوان خريدارى شده براى قربانى وجود دارد، احتياطاً فحص كند.
مسأله ٩١٧. اگر احتمال چاقى گوسفند را نمى داد و از روى بى مبالاتى و نه به اميد موافقت امر خدا ذبح كرد، اگر معلوم شد گوسفند لاغر نبوده كفايت مى كند، ولى اگر لاغر بوده بايد مجدداً قربانى كند.
مسأله ٩١٨. اگر حج گزار شخصى را در قربانى نايب قرار داد و سپس بدون عزل اولى به ديگرى نيز نيابت داد، ولى قبل از ذبح نايب دوم، نايب اوّل ذبح كرده بود، كفايت مى كند و به مجرد نيابت به دومى، اوّلى عزل نمى گردد.
مسأله ٩١٩. اگر كسى را در قربانى وكيل كند كه خود او ذبح كند، وكيل مزبور نمى تواند به ديگرى وكالت دهد، مگر اين كه اذن در توكيل داده باشد.
مسأله ٩٢٠. وكيل يا نايب در قربانى اگر شك كند كه آيا براى موكل يا منوبٌ عنه خود ذبح كرده يا نه، بايد براى وى قربانى نمايد.
مسأله ٩٢١. چنانچه وكيل يا نايب در ذبح، مورد وثوق بود و گفت كه حيوان را خريدارى كرده و ذبح نموده، كفايت مى كند و به شك خود در صحت