احکام ویژه بانوان - فرازی، صادق - الصفحة ٦٨ - نشوز شوهر

ج- مسائل متفرقه نفقه‌

١- زن هنگام بامداد، مالك نفقه و خرج آن روز مانند خوارك و ساير چيزهايى است كه مصرف مى‌شود و چيزى از آن باقى نمى‌ماند و حق دارد مخارج روزانه را از شوهر مطالبه كند و چنانچه شوهر با تمكين زن، از پرداخت خرجى خوددارى كند و آن روز بگذرد، همچنان بدهكار خواهد بود. [١]

٢- اگر مخارج چند روز مثلا يك هفته يا يك ماه به زن پرداخت شود و اين مدت بگذرد و زن آن را به مصرف نرساند، يعنى از جاى ديگر خرج كند يا كسى خرج او را بدهد و يا با صرفه جويى، مقدارى از آن را پس انداز كند، آنچه مصرف نشده متعلق به خود او است و شوهر حق بازگرداندن آن را ندارد. [٢]

٣- خرجى و نفقه زن به دو صورت پرداخت مى‌شود: طبق معمول با شوهر در خانه‌اش هم خوراك شود، يا خرجى را به زن تسليم كند. شوهر نمى‌تواند همسر خود را ملزم به طريقه اول نمايد. [٣]

احكام نشوز زن و شوهر

چنانچه پيش‌تر بيان شد، زن و شوهر در صورت عدم قيام به وظايف و تكاليفى كه در قبال هم دارند، «ناشز» يا «ناشزه» مى‌گردند.

نشوز زن‌

اگر نشانه‌هاى تخلف از وظايف شوهردارى و طغيان با تغيير رفتار و گفتار در زن آشكار گردد، ابتدا شوهر او را پند و اندرز مى‌دهد. اگر نپذيرفت، مى‌تواند او را در بستر، تنها بگذارد. چنانچه از نشوز بر نگردد، مى‌تواند او را تنبيه كند؛ ولى بايد به همان مقدار كه باعث بازگشت وى مى‌شود، اكتفا نمايد و بيش از حد جايز نيست. و در هر حال نبايد شديد باشد به نحوى كه موجب خونين شدن، سياه شدن و يا سرخ شدن بدن وى گردد.

[١] . همان، ص ٣١٧

[٢] . همان

[٣] . همان