احکام نماز - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٦٨ - 4- مسائل خانوادگی
رسول خدا ٦ مىفرمايد:
«مَنِ اغْتابَ مُسْلِماً اوْ مُسْلِمَةً لَمْ يَقْبَلِ اللَّهُ صَلاتَهُ وَ لا صِيامَهُ ارْبَعينَ يَوْماً وَ لَيْلَةً الّا انْ يَغْفِرَلَهْ صاحِبُهُ» [١]
كسى كه غيبت مرد يا زن مسلمانى را بكند نماز و روزه او تا چهل شبانه روز قبول نيست، مگر آنكه شخص غيبت شونده از او درگذرد.
در جاى ديگر به ابوذر سفارش مىكند:
«... ايَّاكَ وَ هِجْرانَ اخيكَ فَانَّ الْعَمَلَ لا يُتَقَبَّلُ مَعَ الْهِجْرانِ» [٢]
مبادا با دوست و برادرت قطع رابطه كنى؛ زيرا عمل با قهر و قطع رابطه پذيرفته نمىشود.
همينطور نيّت بد نسبت به برادر دينى در قبول نشدن عمل انسان مؤثر است. چنان كه امام صادق ٧ مىفرمايد:
«لا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُؤْمِنٍ عَمَلًا وَ هُوَ مُضْمِرٌ عَلى اخيهِ الْمُؤْمِنِ سُوءً» [٣]
خداوند، عمل مؤمنى را كه در دل نيّت بدى نسبت به برادر مؤمنش داشته باشد نمىپذيرد.
بنابر اين مراعات كردن مسائل اجتماعى يكى از شرايط قبولى عمل است و اگر انسان پيوندهاى خود و مردم يا مردم با مردم را پاره كند هرگز با نماز و روزهاش نخواهد توانست ميان خود و خداى متعال پيوندى برقرار نمايد.
٤- مسائل خانوادگى
مراعات مسائل خانوادگى يكى ديگر از شرايط قبولى عمل است. اسلام ميان رابطه انسان با خدا و رابطه زن و شوهر و والدين و فرزند، پيوند برقرار نموده كه هر گاه رفتار و حقوق خانواده و پيوند زمينى از بين برود آن پيوند آسمانى هم قطع مىگردد. رسول خدا ٦ مىفرمايد:
١- بحار الانوار، ج ٧٥، ص ٢٥٨.
٢- همان، ج ٧٧، ص ٩١.
٣- اصول کافِی، ج ٢، ص ٢٦٩.