سرانجام همان گونه كه حضرت فرموده بود، كرّه اسب متولد شد. خدمت حضرت كه رسيدم فرمود: اى زاده سعيد، آيا در مورد آنچه ديروز به تو گفتم، ترديد كردى؟ آن كه در خانه دارى، فرزندى يك چشم به دنيا خواهد آورد.
ابراهيم مى‌گويد: همسرم وضع حمل كرد و محمد فرزندم يك چشم داشت. «١» شواهد زيادى نيز در زندگانى امام جواد (ع) است كه آن حضرت از مرگ افراد خبر داده است كه به ذكر دو نمونه بسنده مى‌كنيم.
«عمران بن محمد اشعرى» مى‌گويد:
به حضور حضرت جواد رسيده عرض كردم: «ام الحسن» به شما سلام مى‌رساند و جامه‌اى از جامه‌هاى شما را براى استفاده به عنوان كفن درخواست مى‌كند. حضرت فرمود: او از جامه‌هاى ما بى‌نياز گرديد.
«عمران» مقصود امام (ع) را دريافت نكرد، تا آن كه خبر وفات آن زن را شنيد. «٢» «امية بن على» مى‌گويد:
خدمت امام جواد (ع) بودم. روزى كنيز خود را طلبيد و فرمود: به اهل خانه خبر ده تا مهياى ماتم شوند. هنگامى كه خبر به آنان رسيد گفتند: عزاى چه كسى؟ فرمود: ماتم بهترين مردم روى زمين على بن موسى الرضا (ع)
راوى گويد: پس از چند روز خبر رسيد كه حضرت رضا (ع) در همان روزى كه امام جواد (ع) فرموده بود به شهادت رسيده است. «٣» آگاهى از زبان حيوانات‌ علم امامان عليهم السلام منحصر به فهم زبانهاى گوناگون يا سخن‌ گفتن با گويش هاى مختلف نيست بلكه آن بزرگواران زبان حيوانات را درك مى‌كردند و قادر بودند با آنها تكلم كنند و گاه آنها را به سخن گفتن با ديگران امر مى‌كردند.
قرآن كريم درباره آگاهى حضرت سليمان (ع) به زبان پرندگان مى‌فرمايد: