من از جابرخاستم و عرض كردم: در محضر خداى تعالى شهادت مى‌دهم كه شما امام من هستيد.
امام رضا (ع) گريست و فرمود: اى عمو مگر سخن پدرم را نشنيدى كه مى‌فرمود: پيامبر (ص) فرمود: پدرم به فداى پسر بهترين كنيزان باد كه از خاندانِ نوبيه، پاك دهان و با عفت است.
«على بن جعفر» عرض كرد: فدايت شوم، راست گفتى. «١» سيماى امام (ع)
درباره چهره نورانى و ملكوتى و شمايل امام محمد تقى (ع) نوشته‌اند:
«آن حضرت قامتى معتدل داشت؛ ابروها قوسى، پيوسته و باريك، چهره سبزه، چشمها سياه و گشاده، بينى كشيده و باريك، دستها و انگشتان، رسا و كشيده، بين دو كتف گشاده، كمر باريك، سينه و شكم هموار و خطى از موهاى رعنا از ميان سينه تا به نزديك ناف آمده بود.
محاسن سياه و برهم پيچيده و گردن بلند و قامت متوسط مايل به بلندى و بندها و پيوندها قوى. در يكى از شانه‌ها نقش مهر امامت آشكار بود. «٢»