انتظارات امام از سپاه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢
زائران بيت اللّه الحرام در مىيافتند رسول خدا براى هدايت ما و بهشتى شدن مسلمانان، چه كشيدهاند و مسؤوليت پيروان او چقدر سنگين است. «١» پيامبر بزرگوار اسلام در راه دعوت خود رنجهاى بسيارى كشيد.
دعوتش را به تنهايى آغاز كرد به طورى كه حتّى خويشان و اقوامش او را همراهى نكردند و كفّار قريش حداكثر آزار و ستمگرى را نسبت به پيامبر روا مىداشتند. امّا رسول گرامى در اثر استقامت، مكتبى را پايه گذارى كرد كه نجات بخش همه انسانها شد.
همانطورى كه رسول خدا (ص) آنقدر تحمّل كرد در مكّه و آنقدر رنج كشيد، تازه وقتى كه تشريف آوردند به مدينه كه رنجهاى مكّه تمام شد، رنجاى جنگهاى پيغمبر، آن همه جنگ در مدّت ده سالى كه در مدينه تشريف داشتند و آن همه رنج كه اصحاب ايشان بردند، آن همه رنج كه لشكر ايشان برد اين حال براى ما اين قدرها تا حالا حاصل نشده است. آن رنجهايى كه براى رسول خدا حاصل شد كه در محاصره، سه سال در يك محاصره به همه معنا بود، كه حتّى براى خوراك چيزى پيدا نمىكردند.
آبشان، همه چيزشان بايد از خارج با يك زحمتهايى بيايد، آن تا حالا در ايران بحمداللّه نشده است و ما بايد آن را الگوى خودمان قرار بدهيم.
مايى كه خودمان را امّت پيغمبر اكرم مىدانيم و شيعه ائمه معصومين مىدانيم بايد ببينيم كه آنها در مدّت زندگيشان براى اسلام تحمّل چه ناروايىها، چه گرفتاريها تحمّل كردهاند. «٢» حضرت امير سلام اللّه عليه در ايّام خلافتش بدتربود برايش و سختتر برايش گذشت تا ايّام قبل از خلافت، تا ايّامى كه زمان رسول اللّه آن جنگ بود و بر جستهترين مرد براى جنگ بود. در زمانى كه به خلافت رسيدند گرفتاريشان بسيار زياد تر بود براى اينكه آن وقت عهدهدار يك مسائل بزرگ بودند وغير از چيزهايى كه بايد انجام بدهند مؤونهاش كم بود، معذالك خوب مقاومت كردند و اسلام را ترويج كردند و به پيش بردند. ائمه ما عليهم السلام همهشان يا در حبس بودند يا در تبعيد بودند يا در محاصره بودند. اينها يك چيزى بود كه براى آنها از باب اينكه براى