دشمن شناسى در قرآن

دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٨٨

چرا كه دشمن اغلب زبانى جز زبان زور را نمى‌فهمد و اگر مسلمانان ضعيف باشند ممكن است هر گونه تحميلى به آنان بشود اما در صورت كسب قدرت، دشمنان به وحشت افتاده جرأتِ تعرّض نخواهند داشت.
قوّه، كلمه كوچك و پرمعنايى است نه تنها وسايل جنگى و سلاح‌هاى مدرن هر عصرى را در بر مى‌گيرد بلكه تمام نيروها و قدرتهايى را كه به نوعى از انواع در پيروزى بر دشمن اثر دارد (اعم از نيروى مادى و معنوى) را شامل مى‌شود.
راه پيروزى بر دشمن تنها به تعداد سلاحهاى جنگى بستگى ندارد، بلكه تقويت ايمان و روحيه سربازان از اهميّت بيشترى برخوردار است. «١» در روايات، قوه گاهى به نيزه، شمشير، سپر و هر گونه سلاح، و در جايى به رنگ كردن موهاى سفيد نيز تفسير شده است. اين امر نشان مى‌دهد اگر براى مرعوب كردن دشمن لازم باشد كهنسالان موى خود را رنگ كنند تا دشمن به گمان زيادى عده جوانان مرعوب شود، چنين كارى لازم و گاهى ممكن است واجب باشد. لذا مفهوم قوه در آيه بسيار وسيع است سيره عملى رسول اكرم (ص) و ديگر پيشوايان اسلام چنين بود كه آنان براى‌