دشمن شناسى در قرآن

دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٣٦

توضيح: منظور از محاربه با خدا و رسول، فساد كردن از راه اخلال در امنيت عمومى و راهزنى (و قتل و غارت) است نه اينكه با همه مسلمانان جنگ كند. همچنين منظور تهديد فردى نيست (مانند چاقوكشى براى يك شخص)، چون به امنيت عمومى خللى وارد نمى‌كند. تقتيل و تصليب و تقطيع به معناى كشتن، دار زدن و بريدن به شدت (يا بسيارى) است و لفظ «او» مى‌رساند كه هر سه مجازات براى محارب در نظر گرفته نشده بلكه يكى از آنها به ترتيب بر او انجام شود. «١» پيامها ١- محارب كسى است كه گسترش در فساد و ايجاد اخلال در امنيت عمومى كوشش كند.
٢- جزاى محارب، يكى از سه مجازات كشتن، بر دار كشيدن و يا قطع دست و پا به خلاف و يا تبعيد است.
٣- منظور از اخلال، اخلال در امنيّت عمومى است نه فردى.
٤- بعد از انعقاد صلح بين دو گروه از مسلمانان هيچ يك از دو گروه حق تعدى بر ديگرى را ندارد.