دشمن شناسى در قرآن
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٥٣
كه يكى از مهمترين ابزار دشمن در مبارزه مؤمنين و از بين بردن روحيه آنان همين تمسخر است.
پيامها ١- فرستادن رسولان از جانب خداوند براى بيم دادن و بشارت بوده است.
٢- كافران با حربه جدل و سخنان بيهوده درصدد پايمال كردن حق هستند.
٣- آنان با تمسخرِ مؤمنان سعى در تضعيف روحيه و جداسازى آنان از دين دارند.
٤- مؤمنان بايستى از استهزاى آنان نهراسند و بدانند كه اين شيوه جارى كفار در برخورد با پيامبران بوده است.
تحقير فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْماً فَاسِقِينَ (زخرف: ٥٤)
پس قومش را خوار و تحقير كرد، در نتيج دشمن شناسى در قرآن ٦٧ مقابله نظامى ص : ٦٤ ه از او اطاعت كردند. همانا آنان قومى تبهكار بودند.
مفردات فاستخف: تحقير و خوار نمود فاطاعوه: او را اطاعت كردند انهم كانوا: آنان بودند فاسقين: تبهكاران