دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٥٦

گسترش فساد الَّذِينَ طغَوْا فِي الْبِلَادِ فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ (فجر: ١٢ و ١٣)
كسانى كه در سرزمين‌ها طغيان و ظلم كردند و در آن بسيار فساد كردند.
مفردات‌ الذين: كسانى كه طغوا: طغيان كردند بلاد: سرزمين‌ها فاكثروا فيها الفساد: در آن بسيار فساد كردند يكى از ويژگيهاى دولتهاى كفر و سردمداران استكبار، گسترش فساد و گناه در ميان مردم است. «١» آنان با حربه فساد و گناه روحيه خداجويى، دين‌مدارى را تضعيف نموده و زمينه را براى نزول عذاب الهى فراهم مى‌كنند. «٢» كافران و فاسقان هميشه در پى نقض عهد خدا و قطع صله رحم «٣» و فساد در زمين «٤» و نابودى (زمين‌ها) كشاورزى‌