دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٤٢

گمراهى (٢)
وَدَّت طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ (آل عمران: ٦٩)
گروهى از اهل كتاب دوست دارند كه شما را گمراه كنند در حالى كه جز خودشان را گمراه نمى‌كنند و نمى‌فهمند.
مفردات‌ ودّت: دوست دارند طائفه: گروهى‌ لو يضلونكم: (اى كاش) شما را گمراه كنند و ما يضلون: گمراه نمى‌كنند الا انفسهم: جز خودشان و ما يشعرون: نمى‌فهمند در شأن نزول آيه آمده است كه: جمعى از يهود كوشش داشتند افراد سرشناس و مبارزى از مسلمانان پاكدل چون معاذ و عمار و ديگران را به آيين خود دعوت كنند و با وسوسه‌هاى شيطانى از اسلام بازگردانند كه آيه فوق نازل گرديد. «١» كافران دوست دارند كه مسلمانان مانند آنها در دايره كفر جمع شوند تا با هم مساوى باشند. «٢»