دشمن شناسى در قرآن
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٣٦
توضيح: منظور از محاربه با خدا و رسول، فساد كردن از راه اخلال در امنيت عمومى و راهزنى (و قتل و غارت) است نه اينكه با همه مسلمانان جنگ كند. همچنين منظور تهديد فردى نيست (مانند چاقوكشى براى يك شخص)، چون به امنيت عمومى خللى وارد نمىكند. تقتيل و تصليب و تقطيع به معناى كشتن، دار زدن و بريدن به شدت (يا بسيارى) است و لفظ «او» مىرساند كه هر سه مجازات براى محارب در نظر گرفته نشده بلكه يكى از آنها به ترتيب بر او انجام شود. «١» پيامها ١- محارب كسى است كه گسترش در فساد و ايجاد اخلال در امنيت عمومى كوشش كند.
٢- جزاى محارب، يكى از سه مجازات كشتن، بر دار كشيدن و يا قطع دست و پا به خلاف و يا تبعيد است.
٣- منظور از اخلال، اخلال در امنيّت عمومى است نه فردى.
٤- بعد از انعقاد صلح بين دو گروه از مسلمانان هيچ يك از دو گروه حق تعدى بر ديگرى را ندارد.