بانوى نور، ويژه‌نامه ايام فاطميه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٤ - مقدمه

بانويى كه محبت و ولايت او و خاندان او مزد رسالت و از فرائض دينى بشمار مى‌آيد. [١]

صديقه طاهره‌اى كه مظهر رضاى الهى و غضب ربوبى است. [٢] و مدال افتخار سيده نساء العالمين را در فرآينش به خود اختصاص داده است. [٣] بانويى كه امام صادق (ع) فرمود:

«وَ هِى الصِدِّيقَةُ الكُبرى وَ عَلى مَعرِفَتِها دارَتِ القُرُونِ الأُولي.»

«او صديقه كبرى است كه بر محور شناخت او قرن‌هاى گذشته دور زده است». [٤]

[١]- قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى- شورى- آيه ٢٣- شافعى در اين باره چنين سروده است:

يا اهلَ بَيتِ رَسولُ اللهِ حُبُّكُم فرَضٌ مِنَ اللهِ فِى القُرآنِ انزَلَهُ (اى اهل بيت رسول خدا دوستى شما واجبى است كه در قرآن نازل شده است.)

[٢]- (انَّ اللهَ يغضِبُ لِغَضَبِ فاطِمَة وَ يرضى لِرِضاها). بحار الانوار/ ج ٤٣/ ص ١٩- امالى صدوق/ ص ٢١٤.

[٣]- غاية المرام/ ج ١/ ص ٦/ حديث دوم.

[٤]- بحارالانوار/ ج ٤٣/ ص ١٠٥.