بانوى نور، ويژهنامه ايام فاطميه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٥ - فاطمه (
فاطمه ٣ و فدك:
از ديگر ستمهايى كه پس از ارتحال پيامبر در حق فاطمه ٣ روا داشته شد، مسأله فدك بود. فدك قريهاى است كه تا مدينه حدود ١٦٥ كيومتر فاصله دارد و داراى چشمه جوشان و نخلهاى فراوان خرماست و خطهاى حاصلخيز مىباشد. اين قريه متعلق به يهوديان بود و آن را بدون هيچ جنگى به پيامبر ٦ بخشيدند؛ لذا مشمول اصطلاح انفال مىگردد و بر طبق صريح قرآن، تنها اختصاص به خداوند و پيامبر اسلام دارد. پس از اين جريان و با نزول آيه ﴿وَ آتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ﴾ پيامبر ٦ بر طبق دستور الهى آن را به فاطمه ٣ بخشيد. فاطمه ٣ و امير مؤمنان (ع) در فدك عاملانى داشتند كه در آبادانى آن مىكوشيدند و پس از برداشت محصول، درآمد آن را براى فاطمه ٣ مىفرستادند. فاطمه ٣ نيز ابتدا حقوق عاملان خويش را مىپرداخت و سپس مابقى را در ميان فقرا تقسيم مىنمود؛ و اين در حالى بود كه وضع معيشت آن حضرت و امام على (ع) در سادهترين وضع به سر مىبرد. گاه آنان قوت روز خويش را هم در راه خدا انفاق مىنمودند و در نتيجه گرسنه سر به بالين مىنهادند. اما در عين حال فقرا را بر خويش مقدم مىداشتند و در اين عمل خويش، تنها خدا را منظور نظر قرار مىدادند. (چنانچه در آيات آغازين سوره دهر آمده است). پس از رحلت رسول خدا ٦، ابابكر با منتسب نمودن حديثى به