بانوى نور، ويژهنامه ايام فاطميه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢ - ولادت
مادر و پدر:
همانگونه كه مىدانيم، نام پدر فاطمه ٣ محمدبن عبدالله ٦ است كه او رسول گرامى اسلام، خاتم پيامبران الهى و برترين مخلوق خداوند مىباشد. مادر حضرتش خديجه دختر خويلد، از زنان بزرگ و شريف قريش بوده است. او نخستين بانويى است كه به اسلام گرويده است و پس از پذيرش اسلام، تمامى ثروت و دارايى خود را در خدمت به اسلام و مسلمانان مصرف نمود. خديجه در دوران جاهليت و دوران پيش از ظهور اسلام نيز به پاكدامنى مشهور بود؛ تا جايى كه از او به طاهره (پاكيزه) ياد مىشد و او را بزرگ زنان قريش مىناميدند.
ولادت:
فاطمه ٣ در سال پنجم پس از بعثت و در روز ٢٠ جمادىالثانى در مكه به دنيا آمد. چون به دنيا پا نهاد، به قدرت الهى لب به سخن گشود و گفت: شهادت مىدهم كه جز خدا، الهى نيست و پدرم رسول خدا و آقاى پيامبران است و شوهرم سرور اوصياء و فرزندانم (دو فرزندم) سرور نوادگان مىباشند. اكثر مفسران شيعى و عدهاى از مفسران بزرگ اهل تسنن نظير فخر رازى، آيه آغازين سوره كوثر را به فاطمه ٣ تطبيق نمودهاند و او را خير كثير و باعث بقا و گسترش نسل و ذريه پيامبر اكرم ذكر نمودهاند.