بانوى نور، ويژهنامه ايام فاطميه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨ - بيمارى فاطمه (
در همين ايام بود كه روزى زنان مهاجر و انصار كه از بيمارى او آگاهى يافته بودند، جهت عيادت به ديدارش آمدند. فاطمه ٣ در اين ديدار بار ديگر اعتراض و نارضايتى خويش را از اقدام گروهى كه خلافت را به ناحق از آن خويش نموده بودند، اعلام نمود و از آنان و عدهاى كه در مقابل آن سكوت نموده بودند، به علت عدم انجام وظيفه الهى و ناديده گرفتن فرمان نبوى درباره وصايت امام على (ع) انتقاد كرد و نسبت به عواقب اين اقدام و خروج اسلام از مجراى صحيح خود به آنان هشدار داد. همچنين بركاتى را كه در اثر عمل به تكليف الهى و اطاعت از جانشين پيامبر ٦ از جانب خداوند بر آنان نائل خواهد شد، خاطر نشان نمود.
در چنين روزهايى بود كه ابابكر و عمر به عيادت حضرت آمدند. هر چند در ابتدا فاطمه ٣ از آنان رويگردان بود و به آنان اذن عيادت نمىداد، اما سرانجام آنان بر بستر فاطمه ٣ حاضر گشتند. فاطمه ٣ در اين هنگام، اين كلام پيامبر اكرم ٦ را كه فرموده بود: «هر كس فاطمه را به غصب در آورد من را آزرده و هر كه او را راضى نمايد مرا راضى نموده»، به آنان يادآورى نمود. ابابكر و عمر نيز صدق اين كلام و انتساب آن به پيامبر ٦ را تأييد نمودند. سرانجام فاطمه ٣، خدا و ملائكه را شاهد گرفت فرمود: «شما من را به غضب آورديد و هرگز من را راضى ننموديد؛ در نزد پيامبر، شكايت شما دو نفر را خواهم نمود».