ترجمه قرآن - گرمارودى، سيد على - الصفحة ٤٠٦ - سوره روم * مكى، ٦٠ آيه

١٦ و اما كسانى را كه كفر ورزيدند و آيات ما و ديدار رستخيز را دروغ شمردند در عذاب حاضر مى‌گردانند.
١٧ آنگاه كه به شامگاهان و آنگاه كه به بامدادان، درآييد خداوند را به پاكى بستاييد.
١٨ و او را در آسمان‌ها و زمين سپاس باد و (نيز) در پايان روز [١] و آنگاه كه به نيمروز درآييد.
١٩ زنده را از مرده و مرده را از زنده برمى‌آورد و زمين را پس از مردن آن زنده مى‌گرداند و (شما نيز از گورها) بدين گونه بيرون آورده خواهيد شد.
٢٠ و از نشانه‌هاى او اين است كه شما را از خاك آفريد آنگاه شما آدميانى [٢] (روى زمين) پراكنده مى‌شويد.
٢١ و از نشانه‌هاى او اين است كه از خودتان همسرانى برايتان آفريد تا كنار آنان آرامش يابيد و ميان شما دلبستگى پايدار [٣] و مهر [٤] پديد آورد؛ بى‌گمان در اين، نشانه‌هايى است براى گروهى كه مى‌انديشند.
٢٢ و از نشانه‌هاى او آفرينش آسمان‌ها و زمين و گوناگونى زبان‌ها و رنگ‌هاى شماست؛ به راستى در اين نشانه‌هايى براى دانشوران است.
٢٣ و از نشانه‌هاى او، خوابتان در شب و روز و (روزى) جستنتان از بخشش اوست، همانا در اين، نشانه‌هايى است براى گروهى كه سخن نيوشند. [٥]
٢٤ و از نشانه‌هاى او اين است كه برق [٦] را براى بيم و اميد نشانتان مى‌دهد و از آسمان، آبى فرو مى‌فرستد آنگاه با آن، زمين را پس از مردن آن زنده مى‌گرداند؛ بى‌گمان در اين، نشانه‌هايى است براى گروهى كه خرد مى‌ورزند.

---

[١]. رجوع فرماييد به مقاله «نماز سليمان در قرآن كريم»، نوشته مهدى عصاره، مجله بيّنات، سال نهم، شماره ٣، ص ٨٦.
[٢]. بشر: مردم، آدمى، آدميان- فرهنگ تازى به پارسى، ص ١٣٤.
[٣]. مودّت: دلبستگى پايدار كردن- دوستى كردن- فرهنگ عربى در فارسى معاصر، ص ٢٣٢.
[٤]. رحمت: مهر، بخشايش، دلسوزى، آمرزش- فرهنگ تازى به پارسى، ص ٣٥٠.
[٥]. در اصل: مى‌شنوند.
[٦]. به يادداشت شماره ١، در ص ٤، رجوع فرماييد.