١٠٢ آواى آن (دوزخ) را نمى‌شنوند؛ و آنان در ميان آنچه دلخواه آنهاست جاودانند.
١٠٣ هراس بزرگ‌تر (رستخيز) آنان را اندوهناك نمى‌سازد و فرشتگان به پيشواز آنها مى‌آيند (و مى‌گويند): اين همان روزى است كه به شما وعده مى‌دادند.
١٠٤ روزى كه آسمان‌ها را چون در هم پيچيدن طومار [١] نوشته‌ها درهم پيچيم، همان‌گونه كه آفرينش نخستين را آغاز كرديم آن را باز مى‌گردانيم، بنابر وعده‌اى كه (برآوردنش) بر عهده ماست؛ به راستى ما كننده (ى اين كار) ايم.
١٠٥ و در زبور [٢] پس از تورات [٣] نگاشته‌ايم كه بى‌گمان زمين را بندگان شايسته من به ارث خواهند برد.
١٠٦ همانا در اين (كتاب)، براى گروهى پرستنده، پيامى رساست. [٤]
١٠٧ و تو را جز رحمتى براى جهانيان، نفرستاده‌ايم.
١٠٨ بگو: جز اين نيست كه به من وحى مى‌شود كه خداى شما، تنها خدايى يگانه است، پس آيا (به آن) گردن مى‌نهيد؟
١٠٩ و اگر روى بگردانند، بگو: (همه) شما را يكسان آگاه گردانيدم و نمى‌دانم آيا آنچه به شما وعده مى‌دهند نزديك است يا دور؟
١١٠ بى‌گمان او گفتار بلند را و آنچه را پنهان مى‌داريد مى‌داند.
١١١ و نمى‌دانم، بسا اين براى شما آزمونى و مايه برخوردارى تا هنگامى (معيّن) باشد.
١١٢ گفت: پروردگارا! به حق داورى فرما و پروردگار ما (خداوند) بخشنده است كه در برابر آنچه وصف مى‌كنيد بايد از او يارى جست.
سوره حج [١١]* مدنى، ٧٨ آيه‌

[١]. شاه ولى الله محمد خان دهلوى، در ترجمه سجلّ، طومار را آورده است- ترجمه قرآن مجيد، تاج كمپانى، كراچى- لاهور، سنه ١٣٧٣ قمرى، ص ٣٩٩.
[٢]. مسعود انصارى (قرآن كريم، ترجمه مسعود انصارى، نشر فرزان، ١٣٧٧، ص ٣٣١) و پيش از او، حسنين محمد مخلوف در كلمات القرآن ص ١٩١) زبور را، كتاب‌هاى نازل شده دانسته‌اند. اما علامه طباطبايى، زبور را كتاب داود مى‌دانند- الميزان، ذيل همين آيه.
[٣]. مؤلّف الميزان، به دليل آنكه در دو آيه ٧ و ٤٨ همين سوره، ذكر به معنى تورات به كار رفته است، در اينجا هم آن را تورات مى‌داند- الميزان، ذيل همين آيه.
[٤]. در اصل: پيام‌رسانى است.
[١١]*. حج: آهنگ كردن/ زيارت كعبه در وقت مقرّر با اعمال مخصوص- فرهنگ معين.