ترجمه قرآن - گرمارودى، سيد على - الصفحة ١٦٠ - سوره اعراف * مكى، ٢٠٦ آيه

٧٤ و ياد كنيد آنگاه را كه شما را جانشينانى پس از (قوم) عاد قرار داد و در اين سرزمين جاى داد كه در هامون آن كاخ‌ها مى‌سازيد و كوه‌ها را براى خانه‌سازى مى‌تراشيد پس نعمت‌هاى خداوند را به ياد آوريد و در اين سرزمين تبهكارانه آشوب نورزيد.
٧٥ سركردگان سركش از قوم وى به مؤمنانى كه ناتوان به شمار آمده‌اند [١] گفتند: آيا مى‌دانيد كه صالح فرستاده پروردگار خويش است؟ گفتند: (آرى) ما به آنچه وى بدان پيامبرى يافته است مؤمنيم.
٧٦ آن سركشان گفتند: ما به آنچه شما بدان ايمان داريد كافريم.
٧٧ پس شتر را پى كردند و از فرمان پروردگارشان سر باز زدند و گفتند: اى صالح اگر از پيامبرانى عذابى را كه به ما وعده مى‌دهى بر (سر) ما بياور!
٧٨ آنگاه زمين‌لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا در آمدند.
٧٩ (صالح) از آنان روى گردانيد و گفت: اى قوم من! بى‌گمان پيام پروردگارم را به شما رسانده‌ام و براى شما خيرخواهى كرده‌ام امّا شما خيرخواهان را دوست نمى‌داريد.
٨٠ و لوط را (به پيامبرى فرستاديم) آنگاه كه به قوم خود گفت: آيا (آن) كار زشت را انجام مى‌دهيد كه پيش از شما هيچ كس از جهانيان انجام نداده است؟!
٨١ شما از سر شهوت به جاى زنان به سراغ مردان مى‌رويد بلكه شما قومى گزافكاريد.

---

[١]. يعنى مستضعف شمرده شده‌اند.