مباني فقهي حكومت اسلامي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٣٧٤ - فصل اول اخلاق نيك و لطف و عفو و رحمت حاكم اسلامي

مالك بن عوف همان كسي است كه در جنگ حنين گروههاي مختلف را عليه رسول خدا٦ هماهنگ مي‌كرد و سه هزار نيرو براي جنگ با آن حضرت بسيج نمود و پس از متلاشي شدن آن به طايف گريخت . ملاحظه مي‌فرمائيد كه پيامبرخدا٦ با چه سعه صدري با دشمنان خويش برخورد مي‌كند و پس از پيروزي بر آنان چگونه با آنان رفتار مي‌نمايد؟! پس بر امام و پيشواي مسلمانان است كه تا جائي كه امكان داشته باشد و موجب تعطيل حقوق و حدود نگردد و كفار و خطاكاران جري نگردند، خطا و لغزشهاي مردم را مورد گذشت قرار دهد. و اين شيوه برخورد با آياتي نظير: "يا ايها النبي جاهد الكفار و المنافقين واغلظ عليهم [١] اي پيامبر با كفار و منافقين جهاد كن و بر آنان سخت بگير" و نيز: "محمد رسول الله و الذين معه اشداء علي الكفار رحماء بينهم [٢] محمد پيامبرخداست و كساني كه با وي هستند با كفار بسيار شديد و با يكديگر مهربانند" منافاتي ندارد; زيرا مورد اين آيات صورت رودرروئي و تهاجم كفار است، زماني كه آنان عليه مسلمانان قوه و نيرو بسيج كرده اند، در شرايطي كه به صورت مكرر پيمانهاي خود را شكسته اند، چنان چه با بني قريظه و يهود مدينه اين گونه انجام دادند. ولي مورد عفو و رحمت در شرايط پيروزي و زمان تسلط بر كفار و هنگام احساس امنيت از تهاجم و توطئه آنان است، چنان چه بر اهل نظر پوشيده نيست . در غرر و درر آمده است :