مباني فقهي حكومت اسلامي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ١٤٣ - روايات مسأله

٢- باز در روضه كافي آمده است : اميرالمؤمنين (ع) خطبه خواند، پس حمد و ثناي الهي به جاي آورد، آنگاه فرمود: "اي مردم بي ترديد آدم (ع) هرگز برده و كنيز به دنيا نياورد، مردم همه آزادند، ولكن خدا سرپرستي برخي از شما را به برخي ديگر سپرده، پس هر كس گرفتار مشكلاتي بوده و در راه نيكي ها مقاومت كرده با اين كار خويش بر خداوند - عزوجل - منت نگذارد. بدانيد كه چيزي از بيت المال نزد ما گرد آمده و ما آن را به صورت مساوي بين سياه و سرخ و [سفيد] تقسيم مي‌كنيم . - در آن هنگام مروان به طلحه و زبير گفت : امام (ع) در اين گفتار جز شما را اراده نكرده است - آنگاه آن حضرت به هر كس سه دينار عطا فرمود، به مردي از انصار سه دينار عطا كرد، آنگاه غلام سياهپوستي آمد به وي نيز سه دينار داد، مرد انصاري گفت : اي اميرالمؤمنين، اين غلام من است كه ديروز او را آزاد كرده ام، مرا با وي برابر قرار مي‌دهي ؟! حضرت فرمود: من در كتاب خدا دقت كردم ولي فضيلتي براي فرزندان اسماعيل بر فرزندان اسحاق نيافتم ."[١]

---