مباني فقهي حكومت اسلامي
(١)
مباني فقهي حكومت اسلامي (جلد پنجم)
٨ ص
(٢)
يادداشت مترجم
١١ ص
(٣)
فصل نهم چگونگي ثبوت هلال با حكم والي
١٥ ص
(٤)
آيا هلال با حكم والي ثابت ميگردد؟
١٧ ص
(٥)
ديدگاههاي مختلف فقها درباره ثبوت هلال
١٨ ص
(٦)
دلايل قائلين به عدم حجيت حكم حاكم
٢٤ ص
(٧)
دلايل كساني كه حكم حاكم را حجت ميدانند
٢٥ ص
(٨)
سيره پيامبراكرم
٣٠ ص
(٩)
چند فرع در مسأله
٤٠ ص
(١٠)
فرع اول حكم به ثبوت هلال وظيفه كيست ؟
٤٠ ص
(١١)
فرع دوم معني و مفهوم حكم
٤٣ ص
(١٢)
فرع سوم آيا حكم حاكم طريقيت دارد يا موضوعيت ؟
٤٣ ص
(١٣)
فرع چهارم نفوذ حكم نسبت به ساير مجتهدين
٤٤ ص
(١٤)
فصل دهم احتكار و قيمت گذاري
٤٧ ص
(١٥)
1- احتكار و انحصار تجاري مشكل تمدن روز
٤٩ ص
(١٦)
2- مفهوم احتكار در لغت
٥١ ص
(١٧)
3- مفهوم احتكار در كلمات فقهاء
٥٣ ص
(١٨)
4- احتكار حرام است يا مكروه ؟
٥٥ ص
(١٩)
5- دلايل حرمت و يا كراهت احتكار
٦١ ص
(٢٠)
6- گروه بندي اخبار و روايات احتكار
٦٣ ص
(٢١)
گروه نخست رواياتي كه بر ممنوعيت مطلق احتكار دلالت دارند
٦٣ ص
(٢٢)
گروه دوم روايات منع احتكار به طور مطلق در خصوص طعام
٧٢ ص
(٢٣)
گروه سوم رواياتي كه بر ممنوعيت احتكار بيش از سه روز يا چهل روز دلالت دارند
٧٧ ص
(٢٤)
گروه چهارم روايات تفصيل بين بودن و ناياب شدن طعام در شهر
٨١ ص
(٢٥)
چگونگي جمع بين گروههاي چهارگانه روايات
٨٧ ص
(٢٦)
كلام صاحب جواهر در اين زمينه
٨٩ ص
(٢٧)
انواع حبس متاع
٩١ ص
(٢٨)
گروه پنجم روايات منع احتكار در اجناس ويژه
٩٤ ص
(٢٩)
فتاواي فقها بر اساس روايات محصور كننده
٩٦ ص
(٣٠)
نظريه فقهاي سنت در باب احتكار
١٠٠ ص
(٣١)
7- آيا احتكار منحصر در اشياء بخصوص است ؟
١٠٢ ص
(٣٢)
8- روايات محصور كننده را چگونه بايد تفسير نمود؟
١٠٥ ص
(٣٣)
نقش والي در تعيين موضوع احتكار
١٠٦ ص
(٣٤)
9- ديدگاه برخي از فقها در تعميم احتكار
١٠٨ ص
(٣٥)
10- آيا خريدن كالا در احتكار شرط است ؟
١١١ ص
(٣٦)
11- شرطيت قصد افزايش قيمت در احتكار
١١٤ ص
(٣٧)
12- وادار نمودن محتكر بر فروش كالاي احتكار شده
١١٨ ص
(٣٨)
13- قيمت گذاري
١٢١ ص
(٣٩)
كلمات فقها در اين زمينه
١٢١ ص
(٤٠)
14- روايات نرخ گذاري
١٢٦ ص
(٤١)
15- تعيين نرخ در چه زماني جايز است ؟
١٣١ ص
(٤٢)
كلام آخر
١٣٥ ص
(٤٣)
فصل يازدهم وظايف رهبر و كارگزاران حكومت اسلامي در برابر بيت المال
١٣٩ ص
(٤٤)
روايات مسأله
١٤٢ ص
(٤٥)
پايان سخن
١٨٣ ص
(٤٦)
فصل دوازدهم وجوب رسيدگي به امور محرومان
١٩١ ص
(٤٧)
گزيده اي از روايات در اين مسأله
١٩٣ ص
(٤٨)
فصل سيزدهم سياست خارجي اسلام و روش برخوردآن با اقليت هاي غيرمسلمان
٢٠٥ ص
(٤٩)
جهت نخست اسلام دين و سياست و تشريع و حكومت است
٢٠٧ ص
(٥٠)
جهت دوم در حقيقت حاكم اصلي خداست
٢٠٨ ص
(٥١)
جهت سوم اسلام ديني فراگير، جهاني و هميشگي
٢٠٩ ص
(٥٢)
نامه هاي پيامبراكرم
٢١٢ ص
(٥٣)
جهت چهارم دعوت اسلام به حق و عدالت
٢٢٠ ص
(٥٤)
جهت پنجم امت واحده بودن مسلمانان وعدم برتري هريك ازآنان برديگري جزبه تقوي
٢٢٥ ص
(٥٥)
خلاصه كلام و نتيجه
٢٣٥ ص
(٥٦)
جهت ششم نهي از پذيرش حاكميت كفار و همراز گرفتن آنان
٢٣٦ ص
(٥٧)
جهت هفتم زندگي مسالمت آميز با كفار و حفظ حقوق و حرمت آنان
٢٤٢ ص
(٥٨)
جهت هشتم امان و آتش بس
٢٤٩ ص
(٥٩)
الف قرارداد امان
٢٥٠ ص
(٦٠)
ب آتش بس و متاركه جنگ
٢٥٣ ص
(٦١)
جهت نهم وجوب وفاي به عهد، و حرمت پيمان شكني هر چند با كفار
٢٥٨ ص
(٦٢)
خلاصه كلام و نتيجه
٢٦٩ ص
(٦٣)
جهت دهم مصونيت سياسي سفرا و نمايندگان
٢٧١ ص
(٦٤)
جهت يازدهم حكم جاسوس دشمن
٢٧٤ ص
(٦٥)
جهت دوازدهم برخي ازمعاهده هاي پيامبر
٢٨٢ ص
(٦٦)
فصل چهاردهم نگاهي گذرا به اهميت نيروي نظامي در اسلام
٢٩٩ ص
(٦٧)
آيات و روايات مسأله
٣٠٢ ص
(٦٨)
يك مطلب قابل توجه
٣٢٠ ص
(٦٩)
فصل پانزدهم حقوق متقابل امام و امت
٣٢٣ ص
(٧٠)
آيات و روايات مسأله
٣٢٥ ص
(٧١)
در معصيت خالق اطاعتي براي مخلوق نيست
٣٤٧ ص
(٧٢)
بخش هفتم اخلاق كارگزاران
٣٥١ ص
(٧٣)
فصل اول اخلاق نيك و لطف و عفو و رحمت حاكم اسلامي
٣٥٤ ص
(٧٤)
فصل دوم ضرورت تماس مستقيم رهبر با مردم
٤٠٤ ص
(٧٥)
فصل سوم سيره رهبر در خوراك و لباس و بي اعتنائي به دنيا
٤١٢ ص
 
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص

مباني فقهي حكومت اسلامي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٢٥٣ - ب آتش بس و متاركه جنگ

"هر يك از مسلمانان مي‌تواند يك نفر از اهل حرب را امان بدهد، ولي همه آنان يا اهل يك منطقه را نمي تواند. ولي آيا اهل يك روستا يا يك قلعه را مي‌تواند؟ برخي گفته اند: بلي ; زيرا علي (ع) امان يك نفر براي يك قلعه از قلعه ها را پذيرفت . و برخي گفته اند: نه، و اين نظر به قواعد فقهي نزديكتر است . و آنچه حضرت علي (ع) انجام دادند منحصر به يك واقعه بخصوص بوده و نمي توان در همه جا به عنوان يك قانون مورد استناد قرار داد. ولي امام مسلمين اهل حرب را چه عموما و چه خصوصا مي‌تواند پناه دهد. و همين حكم را دارد كسي كه از سوي امام براي همين جهت منصوب شده است . وفاي به ذمه نيز واجب است تا جائي كه مورد اختلاف شرعي را دربرنداشته باشد."[١]