احكام پزشكي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٨٣ - تجويز دارو در زمان بارداري و شيردهي

روشهاي ساده چندان قابل تشخيص نيست و از طرفي بيشترين عوارض خطرناك روشهاي درماني - تشخيصي مضر در همين زمان رخ مي‌دهد و بدين ترتيب چون پزشك به دلايل مختلف نمي تواند تشخيص دهد و يا نمي داند كه بيمار باردار است روشهاي تشخيصي - درماني مختلف را براي وي به كار مي‌گيرد، حال در صورت ايجاد عارضه در مادر يا جنين آيا پزشك معالج مسئوليت دارد؟ جواب : در صورت عدم امكان تشخيص، اگر فرصت تأخير و ارجاع به پزشك ديگر ممكن نباشد و پزشك معالج معاينه لازم را انجام دهد و در عين حال شرط عدم ضمان كند، عوارض بر جنين را نيز ضامن نمي باشد; ولي اگر احتمال بارداري بيمار را مي‌داده و شرط عدم ضمان با پدر جنين نكرده باشد، احوط اين است كه با پدر و مادر تصالح كنند. (١٧٥) سؤال : به طور كلي آيا جواب منفي خانم بيمار در مورد پرسش پزشك از حاملگي وي (چه خود بداند باردار است و به هرعلتي نگويد و چه نداند كه باردار است) از پزشك معالج در قبال عوارض احتمالي رفع مسئوليت مي‌كند؟ جواب : اگر از گفته خانم اطمينان حاصل كرده و دقت لازم را نموده و شرط عدم ضمان كرده باشد ضامن نيست ; و اگر عوارض مربوط به جنين باشد احوط تصالح با پدر و مادر جنين است . (١٧٦) سؤال : اگر پزشك از بارداري بيمار سؤال نكند و وي هم متذكر نشود، مسئوليت عوارض احتمالي به عهده كيست ؟ جواب : اگر منشاء سؤال نكردن پزشك كوتاهي و مسامحه او باشد، پزشك مسئول است، و شايد شرط عدم ضمان هم رفع مسئوليت نكند; براي اينكه روايات مربوطه از مورد تسامح پزشك انصراف دارند. (١٧٧) سؤال : اگر پزشك دارو يا روش تشخيصي را كه در حال حاضر كاملا غيرمضر شناخته شده به خانم بارداري توصيه كند، اما بعدا مشخص گردد اين اعمال براي مادر يا جنين كاملا مضر بوده است (همان گونه كه اين موارد در تاريخ پزشكي رخ داده است) آيا پزشك در قبال عوارض حاصله از اين موارد مسئوليتي به عهده خواهد داشت ؟