(٩٤) سؤال : اگر به خاطر عدم وجود امكانات كافي اطلاع رساني، اطلاعات جديد به پزشك نرسد و وي هيچ گاه مطلع نگردد، يا اين كشفيات خيلي ديرتر از زمان كشف به اطلاع پزشك برسد و قبل از اطلاع طبيعتا به همان روشهاي قبلي عمل شود، آيا پزشك در برابر بي فايده بودن روشهاي قبلي يا عوارض آنها مسئول است ؟ جواب : با اطمينان پزشك به مؤثر بودن معالجه و شرط عدم ضمان ضامن نيست . (٩٥) سؤال : با توجه به اينكه گروههاي بسيار زيادي در جهان مشغول تحقيق هستند و از طرفي افراد اين گروهها ممكن است برخي از لحاظ علمي، برخي از لحاظ اخلاقي و صداقت و برخي از هر دو نظر كاملا قابل تأييد نباشند و از طرف ديگر هيچ مرجع واحدي در مورد تأييد يا رد تحقيقات وجود ندارد و يا اگر موجود هم باشد مدت زيادي طول مي‌كشد تا نتيجه صحيح كار ارائه شود، در چنين شرايطي اگر نتيجه تحقيقاتي كه در رسانه ها و مجلات اعلام مي‌شود با روشهاي قبلي ما مغاير و يا مكمل آنها باشد، در اين صورت وظيفه ما چيست ؟ عمل به روشهاي قبلي يا جديد؟ جواب : پزشك بايد طبق اطمينان خود اقدام به معالجه نمايد; و در صورت عدم حصول اطمينان، بيمار را به پزشك ديگر ارجاع دهد. بلي در صورت ضرورت معالجه اگر ارجاع به پزشك ديگر ميسر نباشد معالجه با هر دارويي كه احتمال مفيدبودن آن بيشتر است - اعم از داروهاي سابق يا جديد - مانعي ندارد، و با شرط عدم ضمان ضامن نمي باشد. (٩٦) سؤال : نسبت به كسي كه اعتصاب غذا نموده و جان خود را به خطر انداخته يا حداقل سلامتي خود را دچار مخاطره كرده و تنها با تغذيه اجباري توسط پزشك مي‌توان او را از خطر جاني حفظ نمود، بفرماييد: الف : آيا اين كار براي پزشك واجب است يا مي‌تواند اقدامي نكند؟ ب : اگر تغذيه واجب باشد و راه آن منحصر به ضرب و جرح او باشد چه ؟ ج : اگر ضرب و جرح چنين كسي موجب تغيير رنگ پوست وي گردد و مستلزم ديه باشد ديه آن به عهده كيست ؟ د: آيا حكم فوق نسبت به اعتصاب كننده اي كه مي‌داند با اعتصاب غذا، خود را به پاي مرگ مي‌كشاند با ديگري كه از عواقب كارش بي خبر است فرق مي‌كند؟ اگر فرق