احكام پزشكي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٥٥ - ضمانت در درمان

موجود نبوده و بدين ترتيب خود را در معرض خطر مؤاخذه مادي و معنوي حاصل از عوارض احتمالي و هزينه هاي نابجاي آن قرار ندهد و كار را به قضا و قدر خداوند واگذار نمايد؟ اصولا در چنين مواردي كه پزشك واقعا نمي داند كه براي نجات جان يا رفع و تسكين آلام يك بيمار چه كاري انجام دهد وظيفه او چيست ؟ درمانهاي بدون اطمينان و غيرقابل اعتماد و يا عدم هرگونه اقدام درماني ؟ آيا اگر پزشك با اقدام به درمان نامطمئن، موجب خسارت و مرگ مريض گردد مسئول است ؟ آيا اگر اقدام به هيچ درماني نكند مسئوليتي دارد؟ متذكر مي‌شويم كه گاهي فرصت هيچ مشورت و ارجاع بيمار به پزشك متخصص ديگر وجود ندارد. جواب : واضح است كه طبابت از حيث تشخيص امراض گوناگون و شناخت داروهاي بي حد و حصر و انواع معالجات، بسيار وسيع است و احاطه بر جميع آنها براي هيچ پزشكي امكان پذير نيست ; بلكه هر پزشكي اطلاعات محدودي دارد كه در محدوده اطلاعات خود مي‌تواند طبابت كند و با شرط عدم ضمان و در صورتي كه تقصير و كوتاهي نكند ضامن نمي باشد; و اگر اطمينان نداشته باشد ولي گمان به مفيدبودن دارويي با ملاحظه جميع عوارض آن داشته باشد، در اين فرض مي‌تواند بيمار يا ولي او را در جريان قرار دهد كه اگر براي آنها هرچند با راهنمايي همين پزشك مراجعه به پزشك ديگر ميسور باشد به او مراجعه نمايند، و اگر ميسور نباشد و راضي شوند كه او طبق گمان خود معالجه نمايد اشكال ندارد، و با شرط عدم ضمان در صورتي كه تقصير و كوتاهي نكند ضامن نمي باشد. (٩٣) سؤال : اگر فرصت و امكان آزمايش وجود داشته باشد اما به دلايل ديگري همانند هزينه اي كه به بيمار تحميل مي‌شود و احيانا وي حاضر به پرداخت آن نيست، احتياج به امكاناتي كه براي ما وجود ندارد و يا وقتي كه از بيمار مي‌گيرد، آزمايشهاي لازم صورت نگيرد و شخص دچار عارضه نيز بگردد; در اين صورت آيا پزشك مسئول است ؟ جواب : اگر پزشك صلاح مريض را در معالجه بدون آزمايش تشخيص دهد و شرط عدم ضمان كند مسئول نيست .