به نام خدا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٤ - دیباچه
«بسمالله» رمز فراری دادن شیطان است. کسی که خدا را همراه داشت، شیطان در او موثر نمی افتد.
«بسمالله» عامل قداست یافتن کارها و بیمه کردن آن هاست.
«بسمالله» گفتن، نشان آن است که خدایا من تو را فراموش نکرده ام.
«بسمالله» گفتن، نشان آن است که خدایا انگیزه و هدفم تو هستی نه مردم، نه طاغوتها و نه جلوه ها و نه هوس ها.
«بسمالله» یعنی: تنها نام خدا و استمداد و کمک و یاری من فقط از اوست.
«بسمالله» رمز آن است که اصل و بنا بر لطف و مهربانی است.
«بسمالله» رمز آن است که در شروع کار نیاز به دلگرمی و امید و رحمت است و مبدا و منشاء همه قدرت ها و امیدها و رحمت ها خداست.[١]
«بسمالله»، اسم اعظم الهی و از بزرگ ترین نام های خداوند.
«بسمالله»، یعنی آغازی با خیر و برکت و امداد الهی.
«بسمالله»، یعنی فقط خدا در کار من شریک است و بس.
همان گونه که محصولات و کالاهی ساخت یک کارخانه، آرم و علامت آن کارخانه را دارد. خواه به صورت جزئی باشد یا کلی، روی آن ها آرم و علامت است؛
[١]. تفسیر نور، ج ١، ص ١٦ با اندکی تصرف. آیه شریفه «بسم الله الرحمن الرحیم» ١١٤ بار در قرآن مجید آمده است. در ابتداسوره ها به استثنا ی سوره مبارکه توبه و در سوره مبارکه نمل نیز دو بار تکرار شده اول سوره و در آیه ٢٦ آن.