به نام خدا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٧٨ - بُشر حافی

و او را عذاب نکنید روا نباشد که پدر را عذاب کنیم در حالی که پسرش به یاد ما باشد.[١]

بُشر حافی

بُشر حافی که ا از اشراف زادگان و اهل عیش و نوش بود. روزی کاغذپاره‌ای را که اسم خدا بر آن نوشته شده بود، از سر راه برداشت آن را خوشبو کرد و در شکاف دیواری جای داد؛ شب در عالم خواب به او گفته شد که چون نام خدا را از زمین برداشتی و معطر کردی، خدا نیز تو را در دنیا و آخرت نیک‌نام می‌کند و همین خواب سبب توبه او شد.[٢]

[١] . مَنهج الصادقین، ص ٣٣.

[٢] . وفیات الاعیان، ج١، ص٢٧٥.