خاندان ايرواني يا راهنمايان علمي اُمَم
(١)
تصوير مرحوم ميرزا على ايروانى
٣ ص
(٢)
تصوير مرحوم ميرزا يوسف ايروانى
٤ ص
(٣)
تقديم
٥ ص
(٤)
مقام رفيع علماء از ديدگاه قرآن
٦ ص
(٥)
بخش اول
١٨ ص
(٦)
مقدمه
١٨ ص
(٧)
هدف نگارنده
١٨ ص
(٨)
يگانه دهر و گوهر قرون در اين وجيزه
٢٤ ص
(٩)
اساتيد او
٢٧ ص
(١٠)
تأليفات او
٢٧ ص
(١١)
برادران او
٢٧ ص
(١٢)
ارتحال آن فرزانه كم نظير
٢٨ ص
(١٣)
ديدگاهها
٢٩ ص
(١٤)
مجتهد بصير مرحوم آيت اللّه ميرزا على ايروانى (ره) از ديدگاه اساتيد محقق حوزه علميه قم
٢٩ ص
(١٥)
مرحوم آيت اللّه ميرزا على ايروانى از ديدگاه محقق و مفسر عاليقدر استاد يعسوب الدين رستگار
٣٢ ص
(١٦)
مرحوم آيت اللّه ميرزا على ايروانى (ره) از ديدگاه علّامه سيد محسن امين
٣٤ ص
(١٧)
حضرت آيت اللّه ميرزا على ايروانى (ره) از ديدگاه علّامه محقّق مرحوم شيخ جعفر آل محبوبه
٣٧ ص
(١٨)
فرزندان آن فرزانه
٣٩ ص
(١٩)
سروده هاى ادبا
٣٩ ص
(٢٠)
خاطره اى پرثمر از مرحوم آيت اللّه ميرزا على ايروانى (ره)
٤١ ص
(٢١)
هشدار نگارنده به مردم متديّن و متعهّد به اسلام
٤٤ ص
(٢٢)
اى ملت بيدار به هوش باشيد
٤٥ ص
(٢٣)
بزرگترين سدّ در راه تحقّق بخشيدن به آرمانهاى ما روحانيّت است
٤٦ ص
(٢٤)
مدرسه علميه ايروانى
٤٩ ص
(٢٥)
متن حادثه
٥٠ ص
(٢٦)
معيشت طلّاب مدرسه
٥١ ص
(٢٧)
ميرزا على ايروانى و ترميم مدرسه
٥٢ ص
(٢٨)
تخريب مجدّد مدرسه به دست صدام عفلقى
٥٢ ص
(٢٩)
نكته ظريف
٥٢ ص
(٣٠)
بخش دوم زندگينامه نجل زكىّ علامه ميرزا على ايروانى قدس سره الشريف مرحوم آيت اللّه الحاج شيخ يوسف ايروانى (ره)
٥٥ ص
(٣١)
مرحوم آيت اللّه العظمى ميرزا على ايروانى و مرحوم آيت اللّه ميرزا يوسف ايروانى از ديدگاه آيت اللّه شيخ آغا بزرگ تهرانى (ره)
٥٩ ص
(٣٢)
تاليفات مرحوم آيت اللّه ميرزا على ايروانى به قلم آيت اللّه شيخ آغا بزرگ طهرانى
٦١ ص
(٣٣)
مرحوم آيت اللّه حاج شيخ يوسف ايروانى از ديدگاه مورخين
٦٢ ص
(٣٤)
مرحوم آيت اللّه ايروانى قدس سرّه الشريف از ديدگاه حضرت آيت اللّه العظمى مرحوم سيّد ابو الحسن اصفهانى نوّر اللّه مضجعه الشريف
٦٥ ص
(٣٥)
مرحوم آيت اللّه حاج شيخ يوسف ايروانى از ديدگاه حضرت آيت اللّه العظمى محمّد حسين آل كاشف الغطاء قدّس سره
٦٧ ص
(٣٦)
مرحوم آيت اللّه حاج شيخ يوسف ايروانى قدس سره از ديدگاه حضرت آيت اللّه العظمى ابو الحسن مشكينى (ره) محشى كتاب شريف كفاية الاصول
٦٩ ص
(٣٧)
مرحوم آيت اللّه حاج شيخ يوسف ايروانى قدّس سره از ديدگاه حضرت آيت اللّه العظمى ميرزا عبد الهادى حسينى شيرازى
٧٣ ص
(٣٨)
مرحوم آيت اللّه حاج شيخ يوسف ايروانى قدس سرّه از ديدگاه زعماء و مراجع دينى، بالأخص رهبر و بنيانگذار فقيه فقيد آيت اللّه العظمى امام خمينى قدّس سرّه الشريف
٧٥ ص
(٣٩)
رحلت آن فرزانه كم نظير
٧٨ ص
(٤٠)
مرحوم آيت اللّه حاج شيخ يوسف ايروانى از ديدگاه نگارنده
٨٥ ص
(٤١)
حضرت آيت اللّه ميرزا يوسف ايروانى قدس سره از ديدگاه نگارنده
٨٦ ص
(٤٢)
امتيازات روحانيّت شيعه
٨٧ ص
(٤٣)
آيت اللّه ميرزا يوسف ايروانى از ديدگاه فرزند برومندش محمد جواد ايروانى
٨٩ ص
(٤٤)
او مقيّد به پاسخگوئى سؤالات مردم بود
٩٠ ص
(٤٥)
مرحوم آيت اللّه ايروانى و مبارزات پى گيرش عليه طاغوت
٩١ ص
(٤٦)
بيانيه اى از ناحيه روحانيت مبارز
٩٥ ص
(٤٧)
فرازهائى از بيانيّه
٩٨ ص
(٤٨)
سروده شاعر معاصر صادق حشمت در مورد ختم غائله تصويب نامه
٩٩ ص
(٤٩)
تأليفات مرحوم مغفور آيت اللّه حاج شيخ يوسف ايروانى (ره)
١٠٠ ص
(٥٠)
ارتحال جانسوز آن فرزانه
١٠١ ص
(٥١)
مجالس سوگ آن فرزانه
١٠٢ ص
(٥٢)
در هفتمين روز رحلت
١٠٣ ص
(٥٣)
راز دل
١٠٤ ص
(٥٤)
مشجّرات خاندان ايروانى به قلم و خط شريف مرحوم آيت اللّه ميرزا يوسف ايروانى قدس سره الشريف
١٠٩ ص
(٥٥)
اعقاب مير فتاح
١١٥ ص
(٥٦)
مرحوم محمد باقر ايروانى نجل زكى مير فتاح
١١٧ ص
(٥٧)
الشيخ عبد الحسين ايروانى العالم الفاضل
١٢٣ ص
(٥٨)
فرزندان او
١٢٤ ص
(٥٩)
المولا ملّا محمّد الفاضل الايروانى فرزند محمد باقر
١٢٥ ص
(٦٠)
الحاج شيخ موسى فرزند مولا على اصغر ايروانى طاب ثراه
١٢٨ ص
(٦١)
الشيخ احمد ايروانى فرزند بزرگ مرحوم شيخ عبد الحسين ايروانى طاب ثراه
١٣٠ ص
(٦٢)
الشيخ طاهر فرزند مرحوم شيخ عبد الحسين ايروانى ره
١٣٢ ص
(٦٣)
الشيخ محمد صادق ايروانى فرزند شيخ عبد الحسين ايروانى
١٣٤ ص
(٦٤)
الخطيب الفاضل
١٣٤ ص
(٦٥)
فرزندان او
١٣٤ ص
(٦٦)
الحاج ميرزا على ايروانى
١٣٧ ص
(٦٧)
ولادت
١٥١ ص
(٦٨)
هجرت به كاظمين
١٥٢ ص
(٦٩)
مرحوم ميرزا على ايروانى از ديدگاه علّامه ميرزا محمّد على اردوبادى (ره)
١٥٦ ص
(٧٠)
علم و دين دچار فاجعه شد به فقد علم
١٥٦ ص
(٧١)
مرحوم ميرزا على ايروانى از ديدگاه فرزند برومند زعيم شيعه آيت اللّه ميرزا حسن شيرازى ره حجة الاسلام ميرزا على آقاى شيرازى
١٥٨ ص
(٧٢)
ترجمه بيوگرافى آن فرزانه دهر به قلم مبارك خويشتن
١٦١ ص
(٧٣)
مآخذ نگارنده در تأليف و تركيب اين وجيزه
١٦٥ ص
(٧٤)
فهرست اعلام
١٦٧ ص
(٧٥)
اعتذار
١٧١ ص
(٧٦)
فهرست موضوعات
١٧٢ ص
(٧٧)
حسن ختام
١٧٧ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص

خاندان ايرواني يا راهنمايان علمي اُمَم - حشمت الواعظين قمى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٠ - مشجّرات خاندان ايروانى به قلم و خط شريف مرحوم آيت اللّه ميرزا يوسف ايروانى قدس سره الشريف

لا يخفى كه موضوع نسب و شناخت ارحام و انساب، علمى است عظيم القدر زيرا ريشه آدمى و عزّت انسانها به آن بستگى مستقيم داشته و دارد.

حضرت آيت اللّه العظمى مرعشى نجفى قدس اللّه سره الزكيّة در كتاب طبقات النسّابين، علم نسب را از مكارم اخلاق شمرده است، ولى عظمت ارحام و انساب و شناخت آنان بطور صحيح را مى‌توان از بيان وحى الهى استفاده كرد آنجا كه برگزيده خود را در آغاز رسالت مخاطب قرار داده و مى‌فرمايد:

وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ‌[١] الْأَقْرَبِينَ‌[٢]

يعنى خويشان خود را به يكتاپرستى دعوت نما و آنان را از عذاب من بترسان‌[٣].


[١] واژه عشيره در اصل از مادّه عشرة( عدد ده) گرفته شده و چون عدد ده در حدّ خود يك عدد كاملى است به جمعيّت بستگان كه انسان به وسيله آنها جمع كاملى را تشكيل مى‌دهد، عشيره مى‌گويند، و واژه معاشرت نيز از همين مادّه لغوى مشتقّ است، چرا كه انسانها را به صورت مجموعه كاملى درمى‌آورد.

[٢] سوره مباركه شعراء، آيه ١٢٤

[٣] بنا بر نقل ابن ابى جرير و ثعلبى و بيهقى و كتاب ارزشمند تعليقات بر احقاق الحق جلد ٤ ص ٦٢ كيفيّت ابلاغ و انذار پيامبر به نزديكان بطور اجمال چنين آمده است، كه هنگامى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بستگان خود را به خانه ابو طالب دعوت نمود در حالى كه تعداد آنان ٤٠ نفر بودند و از عموهاى پيامبر اكرم، ابو طالب، حمزه و ابو لهب نيز حضور داشتند، پس از صرف غذا هنگامى كه پيامبر خواست ايفاء وظيفه نمايد، ابو لهب با گفته‌هاى خود زمينه ابلاغ را از بين برد و پيامبر ناچار شد فرداى آن روز اقارب را مجدّدا به خانه-- ابو طالب دعوت نمايد، و همينكه در آن روز ثانى بستگان مشرك خود را به سوى توحيد و عدالت دعوت نمود و صراحتا اعلام فرمود اگر ايمان نياوريد من قادر بر دفاع از شما در صورت كفر نيستم، خويشان از جا برخاسته در حاليكه خنده تمسخرآميزى بر لب داشتند، به ابو طالب گفتند: به تو دستور مى‌دهد كه گوش به فرمان پسرت بدهى و از او اطاعت نمائى.