خاندان ايرواني يا راهنمايان علمي اُمَم - حشمت الواعظين قمى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧ - مقام رفيع علماء از ديدگاه قرآن

قال اللّه تعالى في القرآن الكريم:

قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ‌[١] إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ‌[٢]

خداوند پيامبرش را مخاطب ساخته و به صورت استفهام انكارى و در قالب شعار اساسى اسلام مى‌گويد:

بگو: آيا دانا و غير دانا مساويند؟ نه هرگز

اينان نه در برابر خداى يكتا يكسانند و نه در نظر خلق آگاه.

نه در دنيا و نه در آخرت، نه در ظاهر يكسانند و نه در باطن در يك صف قرار دارند. و اين معنا را تنها صاحبان فكر و مغز، متذكر مى‌شوند.

[١] لا يخفى كه: واژه علم در اين بيان وحى الهى به معناى دانستن اصطلاحات و دارا بودن علوم رسمى نيست، بلكه منظور از آن معرفت و آگاهى خاصّى است كه انسان را به اطاعت پروردگار و بيم از دادگاه حق تعالى و اميد به رحمت خدا دعوت مى‌نمايد و اگر علوم رسمى هم در خدمت چنين معرفتى باشد علم است و اگر مايه غرور و غفلت گردد قيل‌وقالى بيش نخواهد بود. و لذا اكثر مردم قابليّت حمل اين علم را ندارند، و بدين‌سان خوف آن مى‌رود كه اين علم به واسطه فقد حامل بميرد.

[٢] سوره مباركه زمر، آيه ٩