101 سوال و جواب پيرامون حقوق مالكيت فكرى از نگاه فقهى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٧ - يادداشت مترجم

آن در اذهان؛ امضاى شارع از طريق عدم صدور منع و ردع را غير قابل اثبات مى دانند و از اين رو از ديدگاه ايشان، حقوقى به نام «حقوق تأليف، نشر و اختراع» و مسايل مرتبط به آن از نگاه شرعى قابل اثبات نمى باشد و شخصى كه مالك يك كتاب يا اثر ديگر فرهنگى يا هنرى باشد، براساس «اصل مالكيت» حق دارد هر نوع تصرفى را در آن به عمل آورد. ايشان در پاسخ به يكى از سؤالات در اين زمينه فرموده اند:

«حق نشر براى مؤلف و ناشر هرچند نزد عقبلا ثابت است، اما از نگاه شريعت ثابت نشده است. دليل آن اين است كه ما راهى نداريم براى احراز امضاى شارع نسبت به حقوق مستحدثه اى كه در زمانهاى متأخر از زمان تشريع، در ميان عرف و عقلا ايجاد شده است.»

در جاى ديگر فرموده اند:

«اين حقوق هرچند در نزد عرف و عقلا در عصر حاضر ثابت است، اما در زمان معصومين (ع) به جهت عدم ثبوت موضوع آن، ثابت نبوده است. بدين جهت نمى توان از طريق عدم ورود منع و رداع از سوى معصومين (ع) امضا و تأييد آن را كشف و احراز كرد».

جالب است كه حضرت آيت‌الله در پاسخ به يكى از سؤالات كه درباره چاپ و تكثير كتابهاى خود ايشان مطرح شده نيز فرموده اند: «اشكال ندارد و ما شرعاً حق نداريم از اين عمل منع كنيم.»

همچنين در پاسخ به اين سؤال كه: «آيا اجازه مى‌فرماييد كه برخى از كتاب‌هاى جنابعالى براى استفاده خوانندگان جوان، مختصر و ساده‌